Εβδομάδα ή βδομάδα // Ουσιαστικό θηλυκού γένους. // είναι το χρονικό διάστημα των επτά συνεχόμενων ημερών (από την Κυριακή ως το Σάββατο), του οποίου η διαδοχική επανάληψη, ανεξάρτητα από το σύστημα των μηνών και των ετών, διαιρεί το χρόνο σε ίσες περιόδους.

...Weekend..................ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ ΜΕΣΟ ΜΕ.... ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΡΕΠΟΡΤΑΖ για Εναλλακτική Οικονομία • online

..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό.Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη...Νίκος Μπελογιάννης

«Πολιτεία που δεν έχει σαν βάση της την παιδεία, είναι οικοδομή πάνω στην άμμο».

Αδαμάντιος Κοραής (1748 – 1833)

γιατρός και φιλόλογος, από τους πρωτεργάτες του νεοελληνικού διαφωτισμού

Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

Για την απεργία των εργαζόμενων σε fast food στις ΗΠΑ,



Fight for 15$: Για την απεργία των εργαζόμενων σε fast food στις ΗΠΑ, 

του Οδυσσέα Αϊβαλή


Στις 4 Σεπτέμβρη οι εργαζόμενοι των fast food σε 150 πόλεις των ΗΠΑ έκαναν απεργία με βασικό αίτημα την αύξηση της αμοιβής σε 15 δολάρια την ώρα. Όμως, εκτός από την αύξηση του μισθού τους, οι εργαζόμενοι στις αλυσίδες McDonald “s, Burger King, Wendy και σε άλλα μεγάλα εστιατόρια fast food, διεκδικούν και το δικαίωμα να συμμετέχουν σε συνδικάτα χωρίς να υποστούν αντίποινα απολύσεων. Η αστυνομία συνέλαβε περισσότερους από 400 απεργούς επειδή είχαν αποκλείσει καταστήματα.
Στις περισσότερες δουλειές στα fast food η αμοιβή είναι κάτω από το ομοσπονδιακό κατώτατο ωρομίσθιο των 7,25$. Οι περισσότεροι εργαζόμενοι στα εστιατόρια των ΗΠΑ αμείβονται με μισθούς πολύ μικρότερους από τους υπόλοιπους βιομηχανικούς κλάδους, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι να βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας  [1].
Από την πρώτη διαμαρτυρία των 15$ την ώρα στη Νέα Υόρκη τον Νοέμβρη του 2012, μέχρι την έβδομη απεργία της προηγούμενης Πέμπτης, το κίνημα των εργαζομένων στη βιομηχανία των fast food εξαπλώνεται γρήγορα. Από τις 60 πόλεις που συμμετείχαν στην απεργία τον Αύγουστο του 2013, φτάσαμε στις 150 τον Μάη και τον Σεπτέμβρη του 2014. Το σημαντικότερο: τα στοιχεία δείχνουν ότι οι απεργίες των εργαζομένων στα εστιατόρια fast food των Η.Π.Α. έχουν αποτελέσματα όχι μόνο στην αύξηση των ημερομισθίων, αλλά και στην επαναλειτουργία των σωματείων και στην ενίσχυση της συμμετοχής σε αυτά.
Τα συνδικάτα δοκιμάζουν νέες πρακτικές διαμαρτυρίας και νέες στρατηγικές παρέμβασης. Μια από αυτές τις καινούριες πρακτικές είναι ο συνδυασμός των απεργιών με εργαζόμενους από άλλους κλάδους, όπως για παράδειγμα με τους εργαζόμενους στην υγεία.
Οι απεργίες και οι διαδηλώσεις του κινήματος Fight for 15$ έχουν καταφέρει μέχρι τώρα να κερδίσουν αυξήσεις στους κατώτατους μισθούς σε κάποιες πόλεις, παρά τις αντιδράσεις των Ρεπουμπλικανών και των επιχειρηματιών. Στο Σιάτλ το κατώτατο ωρομίσθιο ανέβηκε στα 15$, ενώ στη Νέα Υόρκη, στο Λος Άντζελες και στο Σικάγο ανέβηκε στα 13$. Μία ακόμη απόδειξη ότι οι απεργίες είναι πετυχημένες είναι η αύξηση των μελών στα συνδικάτα, όπως στην Νέα Υόρκη που είναι η δεύτερη πόλη σε αριθμό εργαζόμενων που ανήκουν σε σωματεία.
Η συμμετοχή σε συνδικάτα φαίνεται να βελτιώνει τους μισθούς των εργαζομένων, αυξάνοντας το μερίδιο του εισοδήματος της εργασίας από το παραγόμενο προϊόν. Ενώ το 2013 το μερίδιο των μισθών έπεσε στο 72,7%, στο πρώτο μισό του 2014 σημείωσε άνοδο που σχετίζεται άμεσα με τις αντιδράσεις των εργαζομένων στις ΗΠΑ.
Αυτό που αλλάζει τις συνθήκες για τους εργαζόμενους στις ΗΠΑ και ειδικότερα στη Νέα Υόρκη, είναι η αλλαγή στα χαρακτηριστικά των εργαζόμενων. Η πλειοψηφία των εργαζομένων σε fast food είναι γυναίκες (52,3%), ενώ το 15% είναι μετανάστες μη πολιτογραφημένοι, γεγονός που τους καθιστά πιο ευάλωτους στην εκμετάλλευση από τις επιχειρήσεις. Είναι επίσης μεγαλύτερης ηλικίας από ό,τι παλιότερα, ανήκουν σε μειονότητες και είναι περισσότερο μορφωμένοι [2].

__________________________
Σημειώσεις
[1] «Median hourly wages of restaurant workers and overall, 2000–2013″
http://www.epi.org/publication/restaurant-workers/

[2] Do fast-food strikes actually work? της Heidi Moore. http://www.theguardian.com/money/2014/sep/04/fast-food-strike-work-unions-membership-restaurants
__________________

Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2014

25+ΑΚΡΟ-πολίτες στον κήπο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων

Οι Ακρο-πολίτες είναι συμπολίτες μας που εργάζονται καθημερινά στην Ακρόπολη και τους παρακείμενους αρχαιολογικούς χώρους, στις εργασίες αναστήλωσης και συντήρησης των μνημείων. Σε μια καθημερινή διαλεκτική σχέση με την Ιστορία αλλά και τη διαμόρφωση της κοινωνικής μνήμης μέσω των μνημείων του παρελθόντος, οι Ακρο-πολίτες δεν ξεχνούν ότι η σχέση με το χθες είναι αμφίδρομη, αλλά και η συλλογική αντίληψη της εργασίας τους αναγκαία, για να υπάρχει συνέχεια. 


Μέσα από την καθημερινή επαφή τους με τον ιερό βράχο, αλλά και τους χιλιάδες επισκέπτες του, δημιουργήθηκε η ανάγκη σε 27 (αυτή τη χρονιά) εργαζόμενους του Υπουργείου Πολιτισμού που αναστηλώνουν και συντηρούν τα μνημεία, να συγκροτήσουν μια ομάδα παράλληλης δράσης.
''Μπολιάζουν'' έτσι την ήδη υπάρχουσα σχέση τους με την καλλιτεχνική τους ιδιότητα, που λειτουργεί και ως εναλλακτικός συνδετικός κρίκος μεταξύ τους.
Καθώς η ιστορική συνθήκη που ζούμε εντείνει ολοένα τις προ'υ'ποθέσεις ιδιώτευσης και απομόνωσης, η διαμόρφωση ενός ''κοινού χώρου'' αποτελεί πολιτική στάση όσο και επιτακτική ανάγκη. ''Οι ΑΚΡΟ-πολίτες είναι ενεργοί πολίτες, που μέσα από τη δική τους συλλογικότητα δημιουργούν έναν κοινό τόπο συνάντησης, εικαστικής έκφρασης, διάδρασης και διαλόγου'' τονίζει η ιστορικός τέχνης Νίκη Παπασπύρου, με αφορμή την έκθεση ''25+ΑΚΡΟ-πολίτες'' που φιλοξενείται από σήμερα στο κτήριο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων (Ερμού 134-136).



Είναι η δεύτερη χρονιά που συνεργάζονται υπό την παράλληλη αυτή ιδιότητά τους, καθώς η αρχή έγινε πέρσι με την έκθεση ''25 Ακρο-πολίτες κατηφορίζουν''.

Η πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων Όλγα Σακαλή εξηγεί:
«Η συνύπαρξη όλων μας με τα αρχαία μνημεία, η καθημερινή συνεργασία για την προστασία και την ανάδειξή τους, δημιουργούν δεσμούς ανάμεσα στους εργαζόμενους της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας ανεξαρτήτως ειδικότητας και ρόλου στο χώρο εργασίας. Τους δεσμούς και τις σχέσεις αυτές επιδιώκουμε σαν Σύλλογος να ενισχύσουμε, δίνοντας χώρο και φωνή στο καλλιτεχνικό εγχείρημα των συναδέλφων, στηρίζοντας τη δημιουργικότητά τους και την προσπάθειά τους για επικοινωνία με το κοινό»
Ποιός είναι όμως ο πυρήνας των έργων της έκθεσης; Οι αρχές της γλυπτικής μπορεί να είναι η καθοριστική αφόρμηση, όμως δε λείπουν οι ευρύτερες εικαστικές αναφορές, ανάλογα με τις αισθητικές αναζητήσεις του κάθε δημιουργού. Κοινό χαρακτηριστικό πάντως όλων των έργων είναι η βιωματική σχέση των καλλιτεχνών με τα αρχαία μνημεία.

Το γενικό συντονισμό της έκθεσης έχουν η αρχαιολόγος Φανή Μπούμπουλη, η γλύπτρια-συντηρήτρια Παναγιώτα Πιτσιρή και ο μαρμαρογλύπτης Κώστας Τσιριντουλάκης.



Στην έκθεση συμμετέχουν οι: Μιχάλης Αλβέρτης, Φρατζέσκος Αλεξόπουλος, Ιωσήφ Αρμάος, Θεόδωρος Αρφάνης, Εμμανουήλ Βασιλάκης, Ευριδίκη Βελαλοπούλου, Δημήτρης Βουζιούρης, Μαριάννα Βουτσινά, Παναγιώτης Γαβριήλ, Πέτρος Γεωργόπουλος, Βασιλική Ελευθερίου, Λάζαρος Ζαχαρόπουλος, Ελένη Ζερβού, Γεώργιος Κοντονικολάου, Λεωνίδας Μιχαλάκος, Παύλος Νιαούρης, Κώστας Ντάλλας, Ευάγγελος Πανόπουλος, Νίκος Παπαδόπουλος, Παναγιώτα Πιτσιρή, Ευάγγελος Σκαρής, Άγγελος Σωτηρόπουλος, Μάρκος Τουφεκλής, Κώστας Τσιριντουλάκης, Βασίλης Τσιτσιμπάκος, Φρανσουά Ματιέ και Αντώνης Χιώτης.
Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 9 έως τις 25 Σεπτεμβρίου 2014 (ωρες λειτουργίας: Δευτέρα-Παρασκευή 17:00-21:00, Σαββατοκύριακο 11:00-14:00 και 14:00-21:00).

Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν τη Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου, στις 20:00, στο κτήριο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων.
Στις 20:30 θα προβληθεί η ταινία μικρού μήκους «Η Αστερία του Ήλιου», του Αντώνη Χιώτη. Τα εγκαίνια θα πλαισιώσουν μουσικά η φλαουτίστα Κατερίνα Τσεντς, ο Remi και η μπάντα του, και ο Dj Ariel.
Κατά τη διάρκεια της έκθεσης θα διοργανωθούν δύο μουσικές βραδιές:
- Σάββατο 13/9, 21:00: The Psycorders unplugged, με μουσική garage rock
Σάββατο 20/9, 21:00: Dj Ariel + guests


- από το: http://stokokkino.gr/article/11305/25AKRO-polites-ston-kipo-tou-Sullogou-Ellinon-Arxaiologon#sthash.jGZdMwoZ.dpuf

Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2014

Το “πάση θυσία στο ευρώ” μάς κοστισε 45 δισ., 1 εκατ. θέσεις εργασίας, οριστική διάλυση του Ασφαλιστικού και πρωτοφανές δημογραφικό πρόβλημα!

                            Επίκαιρα πολιτικά θέματα                          


Σοκαριστικά είναι τα στοιχεία της έκθεσης του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, η οποία παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη. Από αυτή προκύπτει ότι το “πάση θυσία στο ευρώ” οδηγησε σε τεράστια συρρίκνωση του εισοδήματος των Ελλήνων κατά 45 δισ. ευρώ, ενω χαθηκαν 1 εκατ. θέσεις εργασίας και ο λογαριασμός ανεβαίνει συνεχώς.
Παράλληλα, κρούεται ο κώδωνας του κινδύνου για νέα αύξηση της ανεργίας, αλλά και για τη βιωσιμότητα του Ασφαλιστικού. Συγκεκριμένα, η έρευνα προβλέπει μακρά περίοδο στασιμότητας για την ελληνική οικονομία με υψηλή ανεργία και νέα ελλείμματα στο Ασφαλιστικό σταδιακά από το 2016, έτος όπου κατά τις εκτιμήσεις τα Ταμεία θα χρειασθούν 950 εκατ. ευρώ επιπλέον. Η έκθεση μιλά για σταδιακή κατάρρευση των αποθεματικών του ασφαλιστικού συστήματος (ΣΚΑ), με οριακό έτος το 2016, αλλά και κορύφωση του δημογραφικού προβλήματος της Ελλάδας από το 2044, οπότε -με βάση τη σημερινή τάση στην αναλογία γεννήσεων/θανάτων- αναμένεται να σταματήσει η φυσική εξέλιξη του ελληνικού πληθυσμού.
Χαρακτηριστική η φράση του επιστημονικού διευθυντή του ΙΝΕ, Σάββα Ρομπόλη, που τονίζει ότι αν δεν αλλάξει η ακολουθούμενη πολιτική «ακόμη και αν καταργηθούν οι συντάξεις, το σύστημα θα παραμείνει ελλειμματικό». Συγκεκριμένα ανέφερε: «Ακόμη και αν καταργηθούν οι συντάξεις, το σύστημα θα παραμείνει ελλειμματικό, αν δεν ληφθούν μια σειρά από μέτρα, όπως: το σταμάτημα της λιτότητας, η αύξηση των μισθών, η τόνωση της εγχώριας ζήτησης μέσω και της μείωσης των τιμών των προϊόντων, η στροφή των ελληνικών επιχειρήσεων στην εξυπηρέτηση και της εξωτερικής ζήτησης και, μακροπρόθεσμα η βελτίωση της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, μέσω της επένδυσης στην τεχνολογική και παραγωγική ανασυγκρότηση».
Ο επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου πρόσθεσε ότι είναι πλέον αναγκαία η δημιουργία νέου πλαισίου χρηματοδότησης του συνταξιοδοτικού συστήματος με την ανεύρεση νέων πόρων εκτός κρατικού προϋπολογισμού. Ζητούνται πρόσθετα 950 εκατ. για το 2016 . Όπως είπε, για να πληρωθούν οι συντάξεις το 2016, το Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΣΚΑ) θα πρέπει, εκτός από τις εισφορές και την κρατική χρηματοδότηση, να βρει πρόσθετους πόρους ύψους 950 εκατ. ευρώ, οι οποίοι αυξάνονται σε 1,4 δισ. ευρώ για το 2017 και 2,5 δισ. για το 2018. Τα πράγματα «σκουραίνουν» περαιτέρω μετά το 2023, καθώς στην περίοδο που ξεκινά το συγκεκριμένο έτος και ολοκληρώνεται το 2028 αναμένεται να συνταξιοδοτηθούν περίπου 380.000 “baby boomers” (σ.σ. η γενιά των γεννηθέντων μεταξύ 1946 και αρχών της δεκαετίας του ’60), που θα προστεθούν στα 3 εκατ. Συνταξιούχων. «Για να πάρουν σύνταξη άλλα 380.000 άτομα, το ΣΚΑ θα χρειαστεί το 2023 πρόσθετους πόρους 3,8 δισ. και το 2028 περί τα 6,5 δισ. ευρώ», επισήμανε ο κ. Ρομπόλης.

«Έρχονται μελαγχολικά χρόνια»
Ο ίδιος σημείωσε ότι αν δεν ληφθούν όλα τα προαναφερθέντα μέτρα, «το διάστημα 2015-2025 θα είναι περίοδος στασιμότητας και τα χρόνια που θα ακολουθήσουν προβλέπονται μελαγχολικά». Ισχυρίστηκε δε ότι όλα τα μέτρα που ελήφθησαν τα τελευταία χρόνια για το Ασφαλιστικό κατόρθωσαν να μεταθέσουν το έτος της κρίσης κατά μόλις 24 μήνες (από το 2014 στο 2016), αφού η αύξηση της ανασφάλιστης και αδήλωτης εργασίας και η αδυναμία πληρωμής των ασφαλιστικών εισφορών ασκούν μεγάλες πιέσεις στις αντοχές του συστήματος.

Ούτε με ενιαίο Ταμείο για όλους βγαίνουν οι αριθμοί
«Το ζήτημα δεν είναι αν θα είναι ένα ή τρία τα ταμεία, αλλά πώς θα είναι οργανωμένα και τι παροχές θα δίνουν» δήλωσε ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος ερωτηθείς για την κυβερνητική πρόθεση να συγχωνευθούν τα Ταμεία σε ένα. Από την πλευρά του, ο κ. Ρομπόλης επισήμανε ότι τα αποθεματικά των ταμείων είναι οριακά και ανέρχονται σε μόλις 4,5 δισ. ευρώ (το ποσόν που αντιστοιχεί σε συντάξεις δύο μηνών). Πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση φαίνεται να πηγαίνει πράγματι σε ένα ταμείο «κι αυτό θα οδηγήσει σε μείωση συντάξεων όλων των ταμείων που έχουν εσωτερικές διαφορές, με την ελπίδα να εξασφαλιστεί η ενίσχυση του συρρικνωμένου αποθεματικού τους. Ούτε αυτό, όμως, θα είναι αρκετό για να ανταποκριθεί το ασφαλιστικό σύστημα στις υποχρεώσεις του».
Δραματική μείωση του εισοδήματος των ελληνικών νοικοκυριών κατά 41 δισ. ευρώ
Αναφορικά με το διαθέσιμο πραγματικό εισόδημα των νοικοκυριών που προέρχεται από εργασία (δηλαδή οι αποδοχές μισθωτών και αυτοαπασχολουμένων), τα στοιχεία της έρευνας δείχνουν ότι μειώθηκε από το 2010 έως το 2013 κατά 41 δισ. ευρώ και έως το τέλος του 2014 θα μειωθούν επιπλέον κατά 2 δισ. ευρώ οδηγώντας την εγχώρια ζήτηση (που θεωρείται κινητήρια δύναμη για την οικονομία και την παραγωγή) στα επίπεδα του 1990 (-32,4% από το 2009).
Μετά τα 5 έτη της εσωτερικής υποτίμησης το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ διαπιστώνει, μεταξύ των άλλων, ότι το ΑΕΠ σωρευτικά (στην εξαετία 2008 – 2014) θα είναι μειωμένο κατά 23,2% και ως αγοραστική δύναμη (ΑΕΠ ανά κάτοικο σε σταθερές τιμές) θα βρίσκεται στα επίπεδα του 2000.
Το διαθέσιμο πραγματικό εισόδημα θα είναι, συνολικά, μικρότερο κατά 43 δισ. ευρώ ιδιαίτερα μετά τις μειώσεις που έγιναν στους μισθούς (-30 δισ. ευρώ, από 85 δισ. ευρώ το 2009 στα 56 δισ. ευρώ το 2014, προ φόρων). Οι μέσες πραγματικές αποδοχές από το 81% που ήταν το 2009 σε σύγκριση με τις αντίστοιχες των 15 χωρών της Ε.Ε., θα βρεθούν στο 65% στο τέλος του 2014, ενώ η αγοραστική δύναμη του μέσου ακαθάριστου μισθού στην Ελλάδα, λόγω των μειώσεων, βρίσκεται στα επίπεδα που ήταν το 1995. Οι μέσες ετήσιες αποδοχές (ακαθάριστος μισθός + εισφορές εργοδότη) το 2014 είναι, ήδη, μικρότερες από αυτές της Σλοβενίας και της Κύπρου και ανέρχονται σε 21.930 ευρώ έναντι περίπου 35.000 ευρώ στην Ισπανία, 39.000 ευρώ στη Γερμανία, 49.000 ευρώ στη Γαλλία και 45.000 ευρώ στην Ιρλανδία.
Το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος βρίσκεται, πλέον, στο χαμηλότερο επίπεδο μετά τις χώρες της Αν. Ευρώπης, αλλά, η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε διαδικασία αποεπένδυσης (στο -10% του καθαρού εγχώριου προϊόντος οι καθαρές επενδύσεις και στα επίπεδα του 1994 οι ακαθάριστες), οι εξαγωγές δεν παρουσιάζουν δυναμισμό, ενώ έχει πέσει και η παραγωγικότητα της εργασίας.