Εβδομάδα ή βδομάδα //Ουσιαστικό θηλυκού γένους. // είναι το χρονικό διάστημα των επτά συνεχόμενων ημερών (από την Κυριακή ως το Σάββατο), του οποίου η διαδοχική επανάληψη, ανεξάρτητα από το σύστημα των μηνών και των ετών, διαιρεί το χρόνο σε ίσες περιόδους.
...Weekend......ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ ΜΕΣΟ ΜΕ... ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΡΕΠΟΡΤΑΖ για Εναλλακτική Οικονομία • online
...............Οι περισσότεροι από εμάς δεν ζούμε τα όνειρά μας, επειδή ζούμε τους φόβους μας....................................................Les Brown
(OTAN ένας λαός στραγγαλίζεται αλλά δεν εξεγείρεται και δείχνει να το ανέχεται μοιρολατρικά ή και με -πρωτοφανή στα χρονικά- απάθεια να το απολαμβάνει, είναι σίγουρα ήδη αυτοκτονημένος.................................................. -Δ.Τζ.)
Δεύτερο «ΕΝΦΙΑ» φέρνει η μείωση του αφορολογήτου σε 4 εκατ. νοικοκυριά! // (H έκταση της φορο-αφαίμαξης που θα υποστούν, τελικά, πάνω από 4.000.000 νοικοκυριά μισθωτών, συνταξιούχων και κατ’ επάγγελμα αγροτών εξαιτίας της σχεδιαζόμενης μείωσης του αφορολογήτου θα είναι μεγαλύτερη κατά 66% !!! ή κατά 1,2 δισ. ευρώ από αυτήν που «διαρρέουν» κυβέρνηση και δανειστές!)...
>| Επιπλέον φόρους συνολικού ύψους περίπου 3 δισ. ευρώ μπορεί, εν τέλει, να αποφέρει κάθε χρόνο στον κρατικό προϋπολογισμό η μείωση του αφορολογήτου ορίου εισοδήματος των μισθωτών, των συνταξιούχων και των κατά κύριο επάγγελμα αγροτών από τα επίπεδα των 8.636 – 9.545 ευρώ στα πολύ πιο χαμηλά επίπεδα των 5.600-6.200 ευρώ, την οποία φέρεται να έχει αποδεχθεί η κυβέρνηση μετά από συνεχείς υποχωρήσεις στις διαπραγματεύσεις της με τους εκπροσώπους των δανειστών.
Οι προβλέψεις για πρόσθετα έσοδα ύψους 1,8 δισ. ευρώ από τη μείωση του αφορολογήτου ορίου εισοδήματος των μισθωτών, των συνταξιούχων και των κατά κύριο επάγγελμα αγροτών μπορούν να χαρακτηριστούν ως άκρως συντηρητικές αν ληφθούν υπόψη τα στοιχεία-σοκ της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.) σχετικά με το συνολικό ποσό φόρου που γλιτώνουν κάθε χρόνο οι φορολογούμενοι από την εφαρμογή του αφορολογήτου.
Συγκεκριμένα, όπως αποκαλύπτεται από τα αποτελέσματα της στατιστικής επεξεργασίας των δεδομένων των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων του έτους 2016, τα οποία ανακοίνωσε πρόσφατα η Α.Α.Δ.Ε., το συνολικό ποσό φόρου το οποίο γλίτωσαν εκατομμύρια φορολογούμενοι το προηγούμενο έτος, εξαιτίας της έκπτωσης ποσού έως 2.100 ευρώ από τον φόρο εισοδήματος των μισθών και των συντάξεων ανήλθε σε 9,65 δισ. ευρώ! Από το ποσό αυτό:
- τα 7,9 δισ. ευρώ τα γλίτωσαν περίπου 4 εκατομμύρια νοικοκυριά αποτελούμενα από κατ’ εξοχήν μισθωτούς και συνταξιούχους φορολογούμενους (από υπόχρεους ή και συζύγους με εισοδήματα από μισθούς ή συντάξεις τα οποία κάλυπταν πάνω από το 50% των συνολικών εισοδημάτων τους από όλες τις πηγές),
- τα 1,75 δισ. ευρώ τα γλίτωσαν όσοι από τους υπόλοιπους 2,2 εκατ. φορολογούμενους (εμποροβιοτέχνες, ελεύθερους επαγγελματίες, αγρότες και εισοδηματίες) δήλωσαν και εισοδήματα από μισθωτές υπηρεσίες, τα οποία όμως κάλυπταν μικρά ποσοστά επί των συνολικών εισοδημάτων τους από όλες τις πηγές.
Σημειώνεται ότι, πέρυσι, κατά τον τελικό υπολογισμό (κατά την εκκαθάριση) του φόρου επί των εισοδημάτων που δηλώθηκαν για το έτος 2015 από περίπου 6,2 εκατομμύρια νοικοκυριά, η νομοθεσία προέβλεπε ενιαίο ποσό έκπτωσης φόρου έως 2.100 ευρώ για όλους όσοι απέκτησαν ετήσια εισοδήματα από μισθούς ή συντάξεις έως 42.000 ευρώ, ανεξαρτήτως του αριθμού των τέκνων που τους βάρυναν. Το ποσό της έκπτωσης αυτής ισοδυναμούσε με αφορολόγητο όριο εισοδήματος ύψους 9.545 ευρώ για όλους όσοι δήλωσαν μισθούς ή συντάξεις, δηλαδή για περισσότερα από 4 εκατομμύρια νοικοκυριά.
Αντιθέτως, κατά την φετινή χρονιά, η νομοθεσία που καθορίζει τον τρόπο υπολογισμού του φόρου επί των εισοδημάτων του 2016 (και εφαρμόζεται ήδη κατά την εκκαθάριση των φετινών δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων) περιορίζει το ανώτατο όριο της έκπτωσης φόρου από τα 2.100 στα 1.900 ευρώ για όσους δεν βαρύνονται με τέκνα, στα 1.950 ευρώ για όσους βαρύνονται με 1 τέκνο και στα 2.000 ευρώ για όσους έχουν 2 τέκνα και το διατηρεί στα 2.100 ευρώ μόνο για όσους έχουν 3 ή περισσότερα τέκνα.
Λαμβανομένου δε υπόψη ότι η έκπτωση αυτή, διαιρούμενη με τον ελάχιστο συντελεστή φόρου 22%, ανάγεται σε αφορολόγητο όριο εισοδήματος, δύναται να ειπωθεί ότι κατά τον υπολογισμό του φόρου επί των εισοδημάτων του 2016, ισχύει ειδικά για τα εισοδήματα από μισθούς και συντάξεις αφορολόγητο όριο μειωμένο από τα 9.545 ευρώ (2.100 ευρώ / 22%) στα 8.636 ευρώ (1.950 ευρώ / 22%) για τους μη έχοντες τέκνα, στα 8.863 ευρώ (1.950 ευρώ / 22%) για τους έχοντες 1 εξαρτώμενο τέκνο και στα 9.090 ευρώ (2.000 ευρώ / 22%) για τους έχοντες 2 εξαρτώμενα τέκνα. Για όσους έχουν 3 ή περισσότερα τέκνα το αφορολόγητο όριο διατηρείται στα 9.545 ευρώ (2.100 ευρώ / 22%).
Ταυτόχρονα, όμως, η ισχύουσα φέτος νομοθεσία προβλέπει ότι η έκπτωση φόρου των 1.900-2.100 ευρώ, η οποία ισοδυναμεί με αφορολόγητο όριο κλιμακούμενο από 8.636-9.545 ευρώ ισχύει όχι μόνο για τα εισοδήματα από μισθούς και συντάξεις αλλά και για τα εισοδήματα από αγροτικές δραστηριότητες τα οποία δηλώνονται από κατά κύριο επάγγελμα αγρότες. Φέτος δηλαδή προβλέπεται επέκταση της έκπτωσης φόρου ή του αφορολογήτου σε επιπλέον 200.000 περίπου φορολογούμενους, που είναι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες.
Λαμβανομένων υπόψη των όσων προαναφέρθηκαν για την ισχύουσα φέτος νομοθεσία, μπορεί κάλλιστα να εκτιμηθεί με ασφάλεια ότι το συνολικό ποσό φόρου εισοδήματος το οποίο θα γλιτώσουν κατά το τρέχον έτος εκατομμύρια φορολογούμενοι με εισοδήματα από μισθούς, συντάξεις ή αγροτικές δραστηριότητες, εξαιτίας της εφαρμογής της έκπτωσης φόρου των 1.900-2.100 ευρώ η οποία ισοδυναμεί με αφορολόγητο όριο 8.636-9.545 ευρώ, θα ανέλθει τουλάχιστον στα 8,5 δισ. ευρώ. Δηλαδή, λόγω της μείωσης της έκπτωσης για τους μη έχοντες εξαρτώμενα τέκνα και τους έχοντες 1-2 εξαρτώμενα τέκνα, το συνολικό ποσό της φοροαπαλλαγής δεν θα φθάσει και πάλι τα 9,65 δισ. ευρώ, όπως το 2016, αλλά ούτε και θα υποχωρήσει κάτω από το ποσό των 8,5 δισ. ευρώ. Άλλωστε, η κυβέρνηση έχει ήδη προϋπολογίσει περίπου στο 1-1,1 δισ. ευρώ την αύξηση των εσόδων από τη μείωση της έκπτωσης φόρου.
Δεδομένου τώρα ότι η κυβέρνηση φέρεται να έχει συμφωνήσει με τους δανειστές στη μείωση του αφορολογήτου ορίου περίπου κατά 3.000 ευρώ ή περίπου κατά 35%, από τα 8.636 – 9.545 ευρώ, στα 5.600-6.200 ευρώ, προκύπτει σαφώς ότι η έκπτωση φόρου των 1.900-2.100 ευρώ θα μειωθεί αναλόγως περίπου στα επίπεδα των 1.200-1.400 ευρώ. Ως εκ τούτου, το συνολικό ποσό των 8,5 δισ. ευρώ που εκτιμάται ότι γλιτώνουν κάθε χρόνο όσοι δικαιούνται το αφορολόγητο θα μειωθεί αναλόγως, περίπου κατά 35% ή κατά 2,975 δισ. ευρώ, στα 5,5 δισ. ευρώ περίπου.
Η εκτίμηση αυτή, η οποία μπορεί να θεωρηθεί άκρως ασφαλής, δείχνει ότι η έκταση της φοροαφαίμαξης που θα υποστούν, τελικά, πάνω από 4.000.000 νοικοκυριά μισθωτών, συνταξιούχων και κατ’ επάγγελμα αγροτών εξαιτίας της σχεδιαζόμενης μείωσης του αφορολογήτου θα είναι μεγαλύτερη κατά 66% ή κατά 1,2 δισ. ευρώ από αυτήν που «διαρρέουν» κυβέρνηση και δανειστές!
Ο Νίκος Σβορώνος (1911 – 26 Απριλίου 1989) υπήρξε σημαντικός Έλληνας ιστορικός με ιδιαίτερη επιρροή στην σύγχρονη ιστοριογραφία της Ελλάδας.
Κείμενο: Νίκος Σβορώνος*
Η νέα τούτη πορεία του Ελληνισμού αρχίζει να διαγράφεται καθαρά από το τέλος του 11ου και τις αρχές του 12ου αιώνα, για να διαρκέσει, περνώντας από διάφορα στάδια, ως τις αρχές του 19ου αιώνα. Είναι η περίοδος που ένας παλαιός λαός, με την προοδευτική του διαμόρφωση σε συντελεσμένο έθνος, ανανεώνεται και αποτελεί μια καινούργια ιστορική οντότητα, τον Νέο Ελληνισμό, δηλαδή το Ελληνικό έθνος.
Οι ιστορικοί παράγοντες, εσωτερικοί και εξωτερικοί, που θα προκαλέσουν το αδυνάτισμα και την πτώση της συγκεντρωτικής Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, έχουν βαθειές τις ρίζες, εκδηλώνονται όμως με ιδιαίτερη δύναμη από το τέλος του 11ου αιώνα και προκαλούν την πρώτη βαθειά κρίση, που η Αυτοκρατορία δεν θα καταφέρει να ξεπεράσει τελικά. Η αριστοκρατία των μεγάλων γαιοκτημόνων στο τέλος του 11ου αιώνα έχει κερδίσει την οριστική της μάχη, και με τις αποκεντρωτικές της τάσεις απειλεί την ενότητα του κράτους. Οι εξωτερικοί εχθροί στα Βαλκάνια, στην Ανατολή και στη Δύση, επωφελούμενοι από την εσωτερική κρίση, επιτίθενται από παντού. Ένα μεγάλος μέρος της Μικράς Ασίας χάνεται, ύστερα από την ήττα του Μαντζικέρτ (1071), για την Αυτοκρατορία και πέφτει στα χέρια των Σελτζούκων Τούρκων, που ιδρύουν το μεγάλο τουρκικό κράτος στη Μικρά Ασία. Η σύγκρουση με τον δυτικό κόσμο, σύγκρουση οικονομική, ιδεολογική και πολιτική, οξύνεται και γίνεται οριστική. Η εχθρότητα που είχε προκαλέσει ήδη από τον 9ο αιώνα η ίδρυση μιας Φραγκικής Αυτοκρατορίας, που διεκδικεί τη Ρωμαϊκή οικουμενικότητα, εντείνεται τώρα με τις διαμάχες ανάμεσα στην Αγία Έδρα και στο πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως επί Φωτίου, για να καταλήξει στο οριστικό σχίσμα επί Κηρουλαρίου (1078). Η οικονομική διείσδυση των Ιταλικών πόλεων στην Ανατολή παίρνει μεγάλες διαστάσεις. Τέλος, η στρατιωτική σύγκρουση των δύο κόσμων αρχίζει με την επίθεση των Νορμανδών στην Ιταλία, που χάνεται για το Βυζάντιο ύστερα από την κατάληψη του Μπάρι (1071), και εντείνεται με τις επιθέσεις των ίδιων των Νορμανδών εναντίον των βαλκανικών κτήσεων της Αυτοκρατορίας, προοίμια των Σταυροφοριών που θα ακολουθήσουν και που θα λήξουν με τη διάλυση της Αυτοκρατορίας (1204). Στην ίδια αυτή περίοδο, ανάμεσα στα 1040 περίπου και 1200, οι διάφοροι μη ελληνικοί λαοί που έμεναν ως τώρα υποταγμένοι στην Αυτοκρατορία (Αρμένιοι και Ίβηρες στην Ανατολή, Σέρβοι και Βούλγαροι στα Βαλκάνια), αρχίζουν να αποχωρίζονται ο ένας μετά τον άλλον, ιδρύουν ανεξάρτητους πολιτικούς σχηματισμούς με πυρήνες εθνικούς και τείνουν διαρκώς να συνενωθούν και να εξελιχθούν σε πραγματικά εθνικά κράτη.
Η μάχη του Μαντζικέρτ μεταξύ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και των Σελτζούκων έλαβε χώρα στις 26 Αυγούστου του 1071, κοντά στο Μαντζικέρτ (σημερινό Μαλαζγκίρτ στην Τουρκία).
Το βασικό χαρακτηριστικό της περιόδου αυτής -που, αν θέλουμε να της δώσουμε μια συμβατική χρονολογική αφετηρία, θα μπορούσαμε να διαλέξουμε το έτος 1071 (έτος των δύο μεγάλων ηττών στην Ανατολή και στη Δύση), ή, ακόμα το 1081, έτος της ανόδου στον θρόνο του Αλεξίου Κομνηνού, του ιδρυτή της πρώτης καθαρά ελληνικής δυναστείας, και που διαρκεί ως την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους (1204)- είναι η βαθμιαία ανεξαρτητοποίηση όλων των μη εξελληνισμένων στοιχείων. Το μόνο συστατικό στοιχείο της μένει ο Ελληνισμός, που απομονωμένος και περικυκλωμένος από εχθρικούς πλέον λαούς-εθνότητες, παίρνει βαθύτερη συνείδηση του εαυτού του ως ιδιαίτερης πολιτικής και πολιτιστικής οντότητας. Η ελληνική ιδέα, που ως τα τώρα έμενε σαν μακρινή ίσως ανάμνηση στα λαϊκότερα στρώματα, προβάλλεται ολοένα και εντονότερα από τους λογίους. Η ελληνική παιδεία, που είχε αρχίσει ν’ αποκαθίσταται από πριν, παρουσιάζεται στους σημαντικότερους συγγραφείς σαν δική τους κληρονομιά για την οποία είναι υπερήφανοι. Το όνομα Έλλην αρχίζει να ξαναπαίρνει το διπλό του πολιτιστικό και εθνολογικό περιεχόμενο. Έλλην είναι όποιος μετέχει ελληνικής παιδείας και έχει ελληνική καταγωγή. Για άλλη μια φορά οι Βυζαντινοί λόγιοι χωρίζουν τον κόσμο σε Έλληνες και βαρβάρους. Η Άννα Κομνηνή, που σεμνύνεται για τις ελληνικές της σπουδές και για το ότι είχε μελετήσει τους πλατωνικούς διάλογους και τα έργα του Αριστοτέλη, και θεωρεί αμόρφωτο και βάρβαρο κάθε άμοιρο ελληνικής παιδείας, μιλώντας για τη σχολή της Κωνσταντινούπολης που ίδρυσε ο Αλέξιος Κομνηνός γράφει: «Και έστιν ιδείν και Λατίνον ενταύθα παιδοτριβούμενον και Σκύθην ελληνίζοντα και Ρωμαίον τα των Ελλήνων συγγράμματα μεταχειριζόμενον και τον αγράμματον Έλληνα ορθώς ελληνίζοντα». Για τον Νικήτα Χωνιάτη οι Ρωμαίοι υπήκοοι της Αυτοκρατορίας είναι Έλληνες. Έτσι, σταματώντας με την άλωση της Πόλης από τους σταυροφόρους βαρβάρους, δηλώνει ότι αρνείται να συνεχίσει την ιστορία του, γιατί: «πώς αν είην εγώ το βέλτιστον χρήμα, την ιστορίαν, το κάλλιστον εύρημα των Ελλήνων, βαρβαρικαίς καθ’ Ελλήνων πράξεσι χαριζόμενος;».
Άλλωστε η επαφή με την ελληνική παιδεία γίνεται τώρα ουσιαστικότερη. Οι διανοητές του Βυζαντίου προσπαθούν, πέρα από την απλή μίμηση της ελληνικής έκφρασης, να αφομοιώσουν την ελληνική σκέψη. Τέτοια ήταν η προσπάθεια του Ψελλού, του Ιταλού και των μαθητών τους, που, παρ’ όλο ότι η σκέψη τους μένει ακόμα εξαρτημένη από τη θεολογία, δείχνει συγχρόνως και την απαρχή κάποιας ανεξάρτητης φιλοσοφικής διάθεσης, η οποία αντιμετωπίζει την εξέταση των μεταφυσικών προβλημάτων επί τη βάσει του ανθρωπίνου λόγου θέτοντας προβλήματα ανάλογα με τα φιλοσοφικά προβλήματα που εμφανίζονται στη Δύση την ίδια περίπου εποχή (πλατωνισμός, αριστοτελισμός, ρεαλισμός, νομιναλισμός). Την ίδια αυτή περίοδο έχουμε επίσης την πρώτη ένδειξη κάποιας γεφύρωσης του πολιτιστικού χάσματος ανάμεσα στον επίσημο και το λαϊκό πολιτισμό. Ήδη ο Ψελλός εξετάζει τις λαϊκές παραδόσεις και προσπαθεί, άλλοτε με κάποια ορθολογιστική μέθοδο, άλλοτε με την αλληγορία, να αναχθεί σε γενικά θεολογικά ή φιλοσοφικά συμπεράσματα. Συγχρόνως, για πρώτη φορά η λαϊκή γλώσσα αρχίζει να χρησιμοποιείται σε μεγαλύτερη έκταση από τους λογίους στη λογοτεχνία. Σ’ αυτή την περίοδο ανήκουν τα στιχουργήματα τουΠτωχοπρόδρομου και ίσως η παλαιότερη σύνθεση σ’ ένα ενιαίο έργο των ακριτικών τραγουδιών.
Από το τελευταίο λοιπόν τέταρτο του 11ου αιώνα ως το 1204 ο Βυζαντινός αρχίζει να συνδέεται με το ιστορικό του παρελθόν και να ξαναβρίσκει σιγά-σιγά τις λαϊκές ρίζες του πολιτισμού του. Αρχαία ελληνική κληρονομιά και χριστιανική πίστη αρχίζουν να συμβιβάζονται στη συνείδηση του και να γίνονται τα συστατικά της στοιχεία. Η ίδια η επίσημη Εκκλησία, παρ’ όλη την αντίδραση της στους νέους αυτούς προσανατολισμούς, με τις διαμάχες της με την Παποσύνη και τον οριστικό της χωρισμό από τη δυτική εκκλησία, αρχίζει να χάνει τον οικουμενικό της χαρακτήρα και να μεταβάλλεται σε ανατολική ορθόδοξη εκκλησία, που έχει για κύριο στήριγμα τον Ελληνισμό. Η νέα αυτή ιδεολογία εκφράζει το πρώτο ξύπνημα ενός εθνικού αισθήματος στον Ελληνισμό, που έχει μείνει πλέον το μόνο στήριγμα του Βυζαντίου.
Οι ιδεολογικές αυτές κατευθύνσεις θα ξεκαθαριστούν περισσότερο στους αιώνες που ακολουθούν, με την ανάπτυξη ενός ισχυρού πατριωτικού αισθήματος μέσα στους πολύπλευρους αγώνες του Ελληνισμού. Το παλαιό αυτοκρατορικό-πατριωτικό αίσθημα που γνώρισε το Βυζάντιο σε παλαιότερους αιώνες κατά τους αγώνες του εναντίον των Αβάρων, των Σλάβων ή των Αράβων, παίρνει πράγματι τώρα για πρώτη φορά εθνικό-ελληνικό περιεχόμενο με την αντίθεση ολόκληρου του Ελληνισμού εναντίον της φραγκικής κατάκτησης, αντίσταση που ο εθνικός της χαρακτήρας τονίζεται περισσότερο από το γεγονός ότι ο Ελληνισμός δεν παλεύει μόνο εναντίον ξένων προς την Αυτοκρατορία στοιχείων (των Φράγκων ή των Τούρκων κατακτητών), αλλά και εναντίον λαών όπως οι Σέρβοι και οι Βούλγαροι, που είχαν θεωρηθεί επί αιώνες αναπόσπαστα τμήματα της Αυτοκρατορίας. Ελληνισμός και Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατά κάποιον τρόπο ταυτίζονται στη συνείδηση των Ελλήνων. Τα διάφορα ελληνικά πολιτικά συγκροτήματα που δημιουργήθηκαν έπειτα από τη διάλυση της Αυτοκρατορίας, το Βασίλειο της Νικαίας, το Δεσποτάτο της Ηπείρου, αργότερα το Δεσποτάτο του Μωρέως, με τους αγώνες τους εναντίον των Φράγκων, του Τούρκων και των βαλκανικών κρατών, παίρνουν όλο και σαφέστερα τον χαρακτήρα εθνικών κρατών, τα οποία, παρ’ όλους τους εμφυλίους πολέμους που διεξάγουν μεταξύ τους, θέλουν να συνενώσουν, το καθένα για λογαριασμό του, τον Ελληνισμό.
Ο εθνικός αυτός χαρακτήρας φαίνεται ακόμη και στην εσωτερική τους δομή, η οποία χρειάζεται να ερευνηθεί ακόμη βαθύτερα· φαίνεται ιδιαίτερα από το γεγονός ότι τα κράτη αυτά επιχείρησαν να στηριχτούν για τους αγώνες τους, σε αντίθεση με την Αυτοκρατορία των Κομνηνών, στις ντόπιες εθνικές δυνάμεις. Ιδιαίτερη σημασία στην εξέλιξη τούτη είχε η προσπάθεια των βασιλέων της Νικαίας να εφαρμόσουν μια πολιτική ρυθμιστική των αντίρροπων κοινωνικών δυνάμεων, να αναπτύξουν την εγχώρια οικονομία, να την ανεξαρτητοποιηθούν από τη Δύση και να ανακουφίσουν τις μεσαίες και λαϊκές τάξεις, για να πετύχουν έτσι στο κράτος αυτό μια πραγματική εθνική συνοχή. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι ακριβώς το κράτος αυτό ήταν το πρώτο που ονομάστηκε από τους συγχρόνους «ελληνίς επικράτεια», «ελληνικόν», «Ελλάς», ότι ο πληθυσμός του με επικεφαλής τον αυτοκράτορα Ιωάννη Γ’ Βατατζή έχει τη συνείδηση ότι ανήκει στο «γένος των Ελλήνων».
Ιππότε;ς της Α’ Σταυροφορίας, μεσαιωνική απεικόνιση
Η πρόσκαιρη ανασύσταση της Αυτοκρατορίας με την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης (1261) δεν διέκοψε την πορεία προς την όλο και μεγαλύτερη ενάργεια της ελληνικής εθνικής συνείδησης. Η προσπάθεια του Μιχαήλ Παλαιολόγου να ξαναδώσει στο κράτος του τον παλαιό του οικουμενικό χαρακτήρα, χωρίς καμία πλέον ανταπόκριση με την πραγματικότητα, αποτυγχάνει τελικά. Εσωτερικά η μεγάλη αριστοκρατία της γης έχει κατορθώσει να οικειοποιηθεί με την επέκταση του συστήματος των προνοιών-οικονομιών, που γίνονται κληρονομικές, και των διαφόρων παραχωρήσεων γης και εισοδημάτων, το μεγαλύτερο μέρος της γης και των κρατικών εσόδων. Επιπλέον, συνδυάζοντας την ανάληψη των ανώτατων διοικητικών θέσεων στις διάφορες επαρχίες με την απόκτηση, κατά κυριότητα ή κατά πρόνοιαν οικονομίαν, προνομιακών γαιών στις επαρχίες αυτές, ανεξαρτητοποιείται όλο και περισσότερο από την κεντρική εξουσία. Η αποκεντρωτική αυτή κίνηση διευκολύνεται από τις ξένες κατακτήσεις, που απομονώνουν ολόκληρα τμήματα του κράτους και επιβάλλουν ένα είδος «συλλογικής» αυτοκρατορικής διοίκησης, γεγονός το οποίο στην πραγματικότητα ισοδυναμεί με πλήρη πολιτική διάσπαση και με την εκμηδένιση της κεντρικής εξουσίας.
Η εσωτερική αυτή διάλυση δεν επιτρέπει στο κράτος των Παλαιολόγων να αντιμετωπίσει τις αλλεπάλληλες επιθέσεις. Το σερβικό και το βουλγαρικό κράτος, το καθένα με τη σειρά του, δεν αρκούνται πλέον στην εξασφάλιση της ανεξαρτησίας τους, αλλά αναπτύσσουν ιμπεριαλιστική πολιτική και αμφισβητούν από τους βυζαντινούς αυτοκράτορες την ίδια την Αυτοκρατορία. 0 Δουσάν, κατακτώντας ένα μεγάλο μέρος του Βυζαντίου ως τη Θεσσαλία, θα τιτλοφορηθεί αυτοκράτωρ των Σέρβων και των Ρωμαίων. Η ραγδαία πρόοδος των Τούρκων, ύστερα από τη δημιουργία του κράτους των Οθωμανών (1281-1326), το οποίο θα αναπτυχθεί γρήγορα και θα απορροφήσει τα άλλα τουρκικά κρατίδια, αφαιρεί οριστικά από το Βυζάντιο το μεγαλύτερο μέρος της Μικράς Ασίας, ο πληθυσμός της οποίας ή εκτουρκίζεται ή αποσύρεται, μπροστά στην τουρκική προέλαση, προς τα βορειοδυτικά παράλια ή προς τις ηπειρωτικές χώρες, που κι αυτές η μια μετά την άλλη αρχίζουν, από τα μέσα του 14ου αιώνα, να περιέρχονται στα χέρια των Οθωμανών.
Έτσι, από το τέλος του 13ου αιώνα ο Ελληνισμός βρίσκεται πολιτικά κατακερματισμένος. Ένα μέρος του βρίσκεται κάτω από την ξένη κυριαρχία: κάτω από τους Φράγκους, τους Σέρβους, τους Βουλγάρους, τουςΤούρκους. Το υπόλοιπο τμήμα που βρίσκεται κάτω από την ελληνική διοίκηση κατανέμεται ανάμεσα στο κράτος της Κωνσταντινουπόλεως και στους διαφόρους τοπάρχες της Ηπείρου, της Θεσσαλίας, της Πελοποννήσου, που, ακόμα και όταν θεωρητικά αναγνώριζαν τον αυτοκράτορα της Κωνσταντινουπόλεως, ουσιαστικά παρέμεναν ανεξάρτητοι. Η Κωνσταντινούπολη παύει λοιπόν να είναι το μοναδικό πολιτικό κέντρο του Ελληνισμού. Νέα πολιτικά κέντρα δημιουργούνται ή αναπτύσσονται, η Θεσσαλονίκη, τα Γιάννενα, η Άρτα, ο Μυστράς. Στους αποκεντρωμένους αυτούς πολιτικούς σχηματισμούς εμφανίζονται ορισμένες κοινωνικές και πολιτικές ανακατατάξεις, που θα έχουν αποφασιστική σημασία για την εξέλιξη του Ελληνισμού. Η τοπική πολιτική δραστηριότητα που αναπτύσσεται στα διάφορα αυτά κέντρα βρίσκεται βέβαια κατά κύριο λόγο στα χέρια της αριστοκρατίας της γης, που με τις χωριστικές της τάσεις είχε συμβάλει ως κύριος παράγοντας στη διάλυση της Αυτοκρατορίας. Η αριστοκρατία αυτή μένει, στη μεγάλη πλειονότητα της, αρνητικό στοιχείο για τη συνοχή του Ελληνισμού και την ανάπτυξη της εθνικής ιδέας. Οι αρχικοί αγώνες των δεσποτών της Ηπείρου ή των άλλων τοπαρχών της Ελλάδας εναντίον των κατακτητών εκφυλίζονται την εποχή αυτή σε διαλυτικές έριδες ανάμεσα στους διαφόρους τοπάρχες, που συχνά συμμαχούν με τους ξένους κατακτητές και, γενικά, συμβιβάζονται μαζί τους, όταν εξασφαλίσουν τα οικονομικά και κοινωνικά τους προνόμια. Στην αριστοκρατία αυτή της γης αντιτίθεται μια μέση τάξη εμπόρων και βιοτεχνών, που αποκτά την εποχή αυτή ιδιαίτερη σημασία. Πράγματι η πολιτική αποκέντρωση διευκολύνει την ανάπτυξη μιας τάξης εμπόρων και επιχειρηματιών, που, ξεφεύγοντας από την καταπιεστική κηδεμονία της κεντρικής εξουσίας, επωφελείται από την οικονομική δραστηριότητα που εμφανίζεται έντονη στα Βαλκάνια χάρη στους Ιταλούς εμπόρους. Βέβαια το μεγάλο εξωτερικό εμπόδιο βρίσκεται στα χέρια των ξένων. Οι ντόπιοι όμως συμμετέχουν κατά ένα ποσοστό στην οικονομική αυτή κίνηση, κρατώντας στα χέρια τους τις εσωτερικές αγορές και συνεργαζόμενοι ως ενδιάμεσοι με τους ξένους, με τους οποίους συγχρόνως βρίσκονται σε συνεχή ανταγωνισμό. Στην οικονομική αυτή δραστηριότητα μετέχει άλλωστε και ένα μέρος της αριστοκρατίας της γης, είτε γιατί έχει στα χέρια του την ντόπια παραγωγή, είτε γιατί συμμετέχει έμμεσα στις μεγάλες επιχειρήσεις των ξένων. Δημιουργείται έτσι μια ανάμικτη κοινωνική τάξη πλουσίων πολιτών, η οποία έρχεται σε αμεσότερη επαφή με τις πιο ανεπτυγμένες μορφές της οικονομίας των ιταλικών πόλεων, επηρεάζεται επίσης από τις πολιτικές τους ιδέες. Μετέχοντας ενεργά στην οικονομική ζωή, αρχίζει να έχει, για πρώτη φορά με τέτοιαν ένταση, αξιώσεις συμμετοχής στην πολιτική ζωή, και εν μέρει το πετυχαίνει διευκολυνόμενη από την απουσία μιας ισχυρής κεντρικής εξουσίας και από την ανάπτυξη κάποιων εμβρυωδών μορφών αυτοδιοίκησης. Αυτό το νόημα έχουν τα οικονομικά και διοικητικά προνόμια που πετυχαίνουν τα «κοινά» της Θεσσαλονίκης και των Ιωαννίνων ή οι πολίτες της Μονεμβασίας. Σε μερικά μάλιστα αστικά κέντρα, όπως η Θεσσαλονίκη, ηΑδριανούπολη και άλλες πόλεις της Θράκης, η μέση αυτή τάξη με την υποστήριξη των βιοτεχνών και των λαϊκότερων κοινωνικών στοιχείων εμφανίζει τέτοια πολιτική οργάνωση, ώστε να μπορεί να αμφισβητήσει με πραγματικές εξεγέρσεις την εξουσία από την αριστοκρατία της γης σε περιόδους πολιτικών κρίσεων, όπως κατά την περίοδο των δυναστικών ερίδων ανάμεσα στον Ανδρόνικο Β’ και Ανδρόνικο Γ’, ανάμεσα στονΙωάννη Καντακουζηνό και Ιωάννη Ε’ Παλαιολόγο.
Η ανάμικτη αυτή τάξη, που βρίσκεται σε οικονομικό συναγωνισμό με τους ξένους και σε αντίθεση με την προνομιούχο ντόπια αριστοκρατία της γης, γίνεται μαζί με τα λαϊκότερα κοινωνικά στρώματα το κύριο κοινωνικό βάθρο της εθνικής ιδέας και -με προοδευτικό αδυνάτισμα της αυτοκρατορίας- ενός ενιαίου εθνικού ελληνικού κράτους. Η εθνική αυτή τάση φαίνεται στην υποστήριξη του νομίμου αυτοκράτοραΙωάννου Ε’ Παλαιολόγου εναντίον του Ιωάννου Καντακουζηνού, αντιπρόσωπου της μεγάλης αριστοκρατίας, από τους επαναστάτες της Θεσσαλονίκης και των άλλων θρακικών πόλεων φαίνεται από την αντίσταση που αυτοί προβάλλουν συγχρόνως στους Σέρβους που απειλούσαν τη Θεσσαλονίκη, από τον αποχωρισμό των πόλεων της Ηπείρου από τους Ηπειρώτες τοπάρχες και την προσχώρηση τους στη νόμιμη εξουσία της Κωνσταντινουπόλεως, και από τη λαϊκή αντίδραση στην Πελοπόννησο, που ανάγκασε τον δεσπότη Θεόδωρονα ματαιώσει το σχέδιο του της παραχώρησης της Πελοποννήσου στο τάγμα τωνιπποτών της Ρόδου.
Η εθνική ελληνική ιδεολογία με τις βαθειές πλέον λαϊκές ρίζες εκφράζεται με σαφήνεια από τις αξιολογότερες πνευματικές φυσιογνωμίες της εποχής, που είναι απελευθερωμένες από τις οικουμενικές υπερεθνικές παραδόσεις της Κωνσταντινουπόλεως και ζουν σε χώρους ελληνικούς, όπου η παρουσία του ελληνικού παρελθόντος ήταν εντονότερη και η επίκληση του ευκολότερη. Η χριστιανική πίστη δεν εμποδίζει πλέον την ανασύνδεση με το ελληνικό παρελθόν. Η πολιτιστική και φυλετική τώρα συνέχεια του Ελληνισμού γίνεται κοινή συνείδηση. Παρ’ όλη την αντίδραση των ορθοδόξων εκκλησιαστικών κύκλων που συνασπίζονται γύρω από την ιδεολογία της «ησυχίας», η μελέτη του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και η ουσιαστικότερη επαφή μαζί του γενικεύεται και οδηγεί ενίοτε σε τολμηρές για την εποχή πνευματικές συνθέσεις. Η ελληνική ιδέα κατακτά συνεχώς έδαφος, ακόμα και στους συντηρητικούς κύκλους, και καταλήγει να γίνει κοινό στοιχείο στη συνείδηση των αντίπαλων πολιτικών και πνευματικών ομάδων της εποχής: στους οπαδούς της ησυχίας, υπέρμαχους της ορθόδοξης παράδοσης, ή στους ανανεωτές με τις ορθολογιστικές τάσεις, στους ενωτικούς, που θεωρούν την ένωση με τη δυτική εκκλησία ως το μόνο μέσο σωτηρίας του Ελληνισμού από την τουρκική απειλή, ή στους ανθενωτικούς, που ταύτιζαν εθνική ιδέα και ορθοδοξία και θεωρούσαν τον καθολικισμό ως την πραγματική απειλή του έθνους. Οι αναφορές της γραμματείας της εποχής στην αρχαίαΕλλάδα και στα αρχαία ελληνικά παραδείγματα είναι συχνές. Οι αυτοκράτορες του Βυζαντίου παραλληλίζονται με τα μεγάλα ονόματα της αρχαιότητας, οι Τούρκοιονομάζονται Πέρσες. Η ορθοδοξία και ο μυστικισμός του Νικολάου Καβάσιλα δεν τον εμποδίζουν να μελετά την αρχαία φιλοσοφία και να θεωρεί τους συμπατριώτες του απόγονους των αρχαίων Ελλήνων. Το ίδιο ο Θεόδωρος Μετοχίτης όταν γράφει: «εκείνων τοίνυν γένος μεν το άρχηθεν ήσαν και πατέρες Έλληνες». Ο ίδιος ο Κων-σταντίνος Παλαιολόγος, ο τελευταίος αυτοκράτορας, ονομάζει την Κωνσταντινούπολη «καταφύγιον» των Χριστιανών, «ελπίδα και χαράν πάντων των Ελλήνων». Στο τέλος τους 14ου και στις αρχές του 15ου αιώνα η συνείδηση της ελληνικής συνέχειας είναι τόσο καθαρή, ώστε ο Ιωάννης Αργυρόπουλος να ταυτίζει το Βυζάντιο με την αρχαία Ελλάδα και να γράφει για τον Ιωάννη Η’ Παλαιολόγο: «Οίαν ιδέαν απέκρυψε, οίον εξείλε κοινόν τοις Έλλησιν όφθαλμόν, ω της Ελλάδος ορθότης, ήλιε βασιλεύ», ο δε Γεώργιος Πληθών Γεμιστός, απευθυνόμενος προς τον Μανουήλ Παλαιολόγο, κηρύσσει: «Εσμέν γάρ νυν, ων ήγεϊσθε τε και βασιλεύετε, Έλληνες το γένος, ως η τε φωνή και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί».
Από την ελληνική τούτη γωνιά, άλλωστε, επιχειρείται, στα πρόθυρα της οριστικής πτώσης της Αυτοκρατορίας, και η σπουδαιότερη προσπάθεια, με τους αγώνες του ΚωνσταντίνουΠαλαιολόγου, απελευθέρωσης και συγκέντρωσης του Ελληνισμού σε ένα ενιαίο εθνικό κράτος, του οποίου ο Γεμιστόςδιατυπώνει την πρώτη θεωρία. Αν αφαιρέσουμε τα ουτοπιστικά στοιχεία που έχουν την πηγή τους στην πλατωνική σκέψη και που ανάλογα συναντάμε και σε άλλους αρχαιολάτρες αντιπροσώπους τηςΑναγέννησης, τα κύρια συστατικά στοιχεία του κράτους που προτείνει ο Γεμιστός είναι οι γενικές αρχές στις οποίες στηρίχτηκαν τα καινούργια εθνικά κράτη που άρχισαν να σχηματίζονται ύστερα από τη διάλυση του μεσαιωνικού φεουδαλικού συστήματος και των αυτοκρατοριών: εθνικός στρατός, εθνική ανεξάρτητη οικονομία, με εθνικό γερό νόμισμα, λελογισμένη φορολογία βασισμένη στο εισόδημα, ισχυρή κεντρική εξουσία με επικεφαλής έναν μονάρχη, με ακέραιους και ειδικευμένους συμβούλους διαλεγμένους από τη μεσαία τάξη των πολιτών. Η εθνική πολιτική ιδεολογία του Γεμιστού προσδιορίζεται, ακόμη, με προφητική σαφήνεια, όταν ο Γεμιστός προσπαθεί να καθορίσει τις γεωγραφικές και εθνολογικές βάσεις ενός τέτοιου κράτους, που είναι οι καθαρά, κατά τη γνώμη του, ελληνικές χώρες.
Ολόκληρη η πνευματική και καλλιτεχνική παραγωγή του Βυζαντίου στην τελευταία περίοδο της ιστορίας του φανερώνει την ανασύνδεση των συγχρόνων με την ελληνική παράδοση. Ο ελληνικός χαρακτήρας εμφανίζεται καθαρότερα στην τέχνη, που αποκαθαίρεται όλο και περισσότερο από τα ανατολικά της στοιχεία ή την ιερατική ακαμψία των προηγουμένων εποχών, και, πλουτιζόμενη με ζωντανά λαϊκά στοιχεία, δημιουργεί μορφές ελεύθερες που θυμίζουν ελληνικά και ελληνιστικά πρότυπα.
Βυζαντινός αετός στο μοναστήρι των Μετεώρων
Παράλληλα η λαϊκή γλώσσα αρχίζει να υψώνεται σε λογοτεχνική γλώσσα, να χρησιμοποιείται σε ευρύτερη κλίμακα από τους λογίους, με αξιόλογα επιτεύγματα, όπως τα διάφορα έμμετρα μυθιστορήματα και άλλαστιχουργήματα, που δεν απευθύνονται μόνο στα λαϊκά στρώματα αλλά και στους αυλικούς κύκλους. Και εδώ παρατηρείται, όπως και στην αρχαΐζουσα γραμματεία, η ίδια ανάμιξη των λαϊκών στοιχείων με τις αναμνήσεις από την αρχαία Ελλάδα. Μερικά μάλιστα από τα έργα αυτά έχουν αρχαία ελληνικά θέματα (Αχιλληΐς, παράφραση Ιλιάδας κτλ.).
Η ανασύνδεση με την αρχαία Ελλάδα, η προβολή των λαϊκών στοιχείων στην τέχνη και η ανύψωση της ομιλούμενης λαϊκής γλώσσας σε λογοτεχνικό όργανο, οι πρώτες δειλές και αδέξιες απόπειρες επιστημονικής σκέψης, γενικά χαρακτηριστικά ενός αναγεννητικού πνεύματος και συγχρόνως θετικά σημεία της γέννησης της εθνικής συνείδησης συνοδεύονται, όπως είναι φυσικό, με την προοδευτική απομάκρυνση των Βυζαντινών από την ιδέα της αυτοκρατορικής ρωμαϊκότητας. Ο άγνωστος στιχοπλόκος του Χρονικού του Μορέως ξέρει ότι οι σύγχρονοι του Βυζαντινοί « Έλληνες είχαν το όνομα» και ότι «από τη Ρώμη επήρασι τ’ όνομα των Ρωμαίων». Μερικοί από τους συγχρόνους θα πάψουν να δίνουν το όνομα Ρωμαίος στους Βυζαντινούς και θα το χρησιμοποιούν κυρίως για τους δυτικούς, τους πιστούς της ρωμαϊκής καθολικής εκκλησίας. 0 Κυδώνης χρησιμοποιεί για τους Έλληνες τον όρο Γραικός, που χρησιμοποιείται, όπως ο όρος Graecia, κατά γενικό κανόνα από τους δυτικούς, και σπανιότερα τον όρο Ρωμαίος, που τον χρησιμοποιεί συχνότερα για τους δυτικούς. Πιο καθαρά γίνεται η διάκριση στα πρακτικά της Συνόδου της Φλωρεντίας. Ακόμη και όσοι δεν μπορούν εύκολα να εγκαταλείψουν την έννοια της ρωμαϊκότητας, αισθάνονται την ανάγκη να καταλήξουν σε έναν συμβιβασμό. Γι’ αυτούς οι Βυζαντινοί είναι απόγονοι των Ρωμαίων και των Ελλήνων, ανάμιξη των δύο επισήμων γενών της αρχαιότητας, απ’ όπου προέρχεται το γένος των «Ρωμαιο-ελλήνων». Ως απάντηση στη θεωρία τούτη έρχεται το ιστορικό διάγραμμα στον πρόλογο της ιστορίας του Χαλκοκονδύλη, μαθητή του Γεμιστού, όπου πρώτος ίσως αυτός εκφράζει με τέτοιαν ενάργεια την ιδέα της αδιάκοπης συνέχειας του Ελληνισμού από τους μυθικούς χρόνους ως την εποχή του και τονίζει τη θεμελιώδη διαφορά ανάμεσα στον Ελληνισμό και στη Ρώμη, και το ιστορικό και πολιτικό συνάμα λάθος του λαού αυτού και των αυτοκρατόρων του Βυζαντίου, που, περιφρονώντας την ελληνική τους υπόσταση, προτίμησαν τον τίτλο των Ρωμαίων, όταν, παρά τη ρωμαϊκή ανάμιξη, ο λαός αυτός στη μεγάλη του πλειονότητα διατήρησε τα πάτρια ελληνικά ήθη και την ελληνική γλώσσα: «Έλληνας τε το από τούδε Ρωμαίοις αυτού επιμιγνύντας, γλώτταν μέν και ήθη δια τω πολλώ πλέονας Ρωμαίων Έλληνας αυτού επικρατεϊν, δια τέλους φυλάξαι ,τούνομα μέν τοι μηκέτι κατά το πάτριον καλουμένους αλλάξασθαι και τους γε βασιλείς Βυζαντίου επί το σφας αυτούς Ρωμαίων βασιλείς τε και αυτοκράτορας σεμνύνεσθαι αποκαλείν, Ελλήνων δε βασιλείς ουκέτι ουδαμή αξιούν». Και λίγο παρακάτω: «ταύτα μεν ες τοσούτον μοι αποχρώντως έχοντα επιδεδείχθω περί τε της των Ελλήνων βασιλείας και της ες Ρωμαίους εχούσης αυτών διαφοράς, ως δη ουκ ορθώς τάγε ες βασιλείαν και ες τούνομα αύτω προσηγορεύετο τούτοις».
*Πηγή: Το απόσπασμα από το βιβλίο Νίκος Σβορώνος, Το ελληνικό έθνος – Γένεση και διαμόρφωση του Νέου Ελληνισμού. Εκδ. Πόλις, Αθήνα 2004.
.....με το σύνθημα: "make love no war" - "κάνετε έρωτα και όχι πόλεμο"
Απρ 16, 2017 - 50 χρόνια πριν, στις 15 Απρίλη του 1967 η ολοένα αυξανόμενη λαϊκή αντίθεση στον πόλεμο του Βιετνάμ εκφράστηκε με μαζικότατες διαδηλώσεις σε Νέα Υόρκη, Σαν Φρανσίσκο και πολλές άλλες πόλεις, στην Ευρώπη και αλλού.
Στη Ν. Υόρκη η διαδήλωση άρχισε από το Central Park, όπου κάηκαν δημόσια εκατοντάδες draft cards (κάρτες κλήσης στρατολόγησης) και κατέληξε στο κτήριο του ΟΗΕ, με ομιλητές τους Martin Luther King, Dr. Benjamin Spock και άλλους. Με τα τύμπανα του πολέμου να ηχούν καθημερινά όλο και πιο απειλητικά, είναι επίκαιρη και επιτακτική όσο ποτέ η ανάγκη για μαζικό, ενωτικό παγκόσμιο αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα.
Τις ανάγκες επικοινωνίας των προσφύγων στη χώρα μας αφουγκράσθηκαν μαθητές του Επαγγελματικού Λυκείου Αλεξάνδρειας Ημαθίας οι οποίοι ανέπτυξαν μια εφαρμογή που μεταφράζει αραβικά στα ελληνικά και αντίστροφα.
Βασικός στόχος της εργασίας, που έγινε στο πλαίσιο μαθήματος για τον προγραμματισμό εφαρμογών για κινητά τηλέφωνα, ήταν η σχεδίαση και υλοποίηση μιας εφαρμογής για συσκευές tablet και τηλέφωνα με λειτουργικό σύστημα Adroid, ώστε να αποτελέσει ένα βοήθημα στην επικοινωνία των προσφύγων με τον τοπικό πληθυσμό.
Και ηχητικό στην κάθε γλώσσα
«Στην εφαρμογή υπάρχουν περίπου 400 λέξεις σε διάφορες κατηγορίες όπως χαιρετισμός, κατεύθυνση, φαγητό, ρούχα, αριθμοί, υπηρεσίες, συναισθήματα. Ο χρήστης θα πατάει τη λέξη στη γλώσσα του, θα τη βλέπει και θα την ακούει στην άλλη γλώσσα», εξηγεί στο ΑΠΕ – ΜΠΕ η καθηγήτρια πληροφορικής, Θεοδώρα Σαμαρά, η οποία μαζί με την Αναστασία Παπαστεργίου, ήταν οι επιβλέπουσες της εργασίας.
Επιπλέον, στην αναζήτηση δίνεται η δυνατότητα στον χρήστη να επιλέξει λέξεις, ή εικόνες (στην περίπτωση που ο χρήστης δεν γνωρίζει ανάγνωση και γραφή) οι οποίες είναι ενταγμένες σε γενικές κατηγορίες.
Σημειώνεται, ότι οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ασυνόδευτους πρόσφυγες σε δομή φιλοξενίας στα Γιαννιτσά και με τη βοήθειά τους ηχογράφησαν τις λέξεις στα αραβικά και έγραψαν την μετάφρασή τους στα ελληνικά, με το διεθνές σύστημα γραφής.
«Θέλουμε να ανεβάσουμε την εφαρμογή σε λίγες μέρες στο Google play, προκειμένου να μπορούν να την κατεβάζουν, στη συνέχεια, όσοι το επιθυμούν», τόνισε η κ.Σαμαρά, προσθέτοντας ότι η εφαρμογή θα παρουσιαστεί πρώτη φορά στο 9o Μαθητικό Συνέδριο Πληροφορικής, που ξεκινά στη Θεσσαλονίκη στις 25 Απριλίου.
Οι μαθητές που ανέπτυξαν την εφαρμογή είναι οι: Ελευθεριάδου Μαρία, Ευαγγέλου Αλέξανδρος, Καλαϊτζή Αμαλία, Καλαϊτζής Χαράλαμπος, Κουτσός Κωνσταντίνος, Στόκας Ραφαήλ Νικόλαος, Ταχτσίδης Βασίλειος, Τζίκα Έντριτ, Φιλιππόπουλος Απόστολος.
(- Σάμος: Την ανάγκασαν να κλείσει την ταβέρνα της επειδή έδινε φαγητό στους πρόσφυγες! - Μια ιστορία ΝΤΡΟΠΗΣ...)...
Τονπερασμένο Ιούνιο ο Δήμος Σάμου και η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος τους απένειμε «έπαινο τιμής» για την πολύτιμη συμβολή τους στη διαχείριση του Προσφυγικού.
Πριν από δύο χρόνια η αγκαλιά της άνοιξε και μετατράπηκε σε καταφύγιο για εκατοντάδες κατατρεγμένες ψυχές. Στην ταβέρνα της, στις Ροδίτσες της Σάμου, όποιος πρόσφυγας ή μετανάστης είχε ανάγκη έβρισκε πάντα ένα πιάτο φαγητό και κυρίως έναν άνθρωπο με πνεύμα κατανόησης.
Για τη Μαρία Μακρόγιαννη ουδέποτε τέθηκε θέμα κατηγοριοποίησης όσων απευθύνθηκαν σε εκείνη με βάση το χρώμα του δέρματος, τη χώρα καταγωγής ή τη γλώσσα που μιλούσαν.
Και η σχέση αυτή γρήγορα απέκτησε άλλη υπόσταση. Εκείνοι "άντρες, γυναίκες, παιδιά" άρχισαν να την αποκαλούν «μαμά» και η κυρία Μαρία αποδέχτηκε όχι μόνο αυτόν τον τόσο απαιτητικό ρόλο, αλλά αισθάνθηκε πραγματικά ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι και δικά της παιδιά. Η ιστορία της φιλοξενήθηκε σε αρκετά διεθνή και εγχώρια ΜΜΕ και έγινε γνωστή από χιλιάδες ανθρώπους ανά τον κόσμο.
Το περασμένο καλοκαίρι στην ταβέρνα της δούλεψε μόνο με ξένους τουρίστες. Φέτος αποφάσισε να μην την ανοίξει καθόλου ?αν και από αυτήν την ταβέρνα βγάζει τα προς το ζην? και τη Μεγάλη Δευτέρα, έπειτα από πολύμηνες δοκιμασίες, μπήκε στην προσωπική της Εβδομάδα των Παθών.
«Την ταβέρνα εδώ και δύο χρόνια την είχα μετατρέψει σε σπίτι μου. Τα πιο σοβαρά προβλήματα ξεκίνησαν τον Ιανουάριο. Ενα βράδυ επιχείρησαν να διαρρήξουν το μαγαζί, αλλά ήμασταν μέσα και έφυγαν. Επειτα από λίγο καιρό, στις τρεις τη νύχτα, χτυπούσαν την τζαμαρία για να με φοβίσουν. Και ακολούθησε και άλλη επίθεση. Τον Φεβρουάριο, λοιπόν, με ανάγκασαν να φύγω από εκεί» υποστηρίζει στο «Εθνος» η κυρία Μακρόγιαννη.
///// Απειλητικά τηλεφωνήματα
Οπως σημειώνει, «πριν από αυτά τα περιστατικά δεχόμουν απειλητικά τηλεφωνήματα από αγνώστους. Με έβριζαν και μου έλεγαν ότι θα με δείρουν επειδή μαζεύω και ταΐζω τους ανθρώπους αυτούς. Αναγκάστηκα να αλλάξω ακόμη και τον αριθμό του τηλεφώνου. Τελικά, με τον τρόπο τους με έδιωξαν και με εξανάγκασαν φέτος να κρατήσω κλειστό το μαγαζί μου».
Εδώ και δύο μήνες τη μεγάλη της «οικογένεια» τη μετέφερε στο σπίτι της, όπου ζει με τον σύντροφό της, Μιχάλη Γεωργαλή. Τα πράγματα για εκείνη, όμως, δεν βελτιώθηκαν. «Ολοι με κοιτάζουν άγρια, ενώ τα παιδιά μου δεν έχουν ενοχλήσει κανέναν. Ισα ίσα, επειδή έχουν την ανάγκη να προσφέρουν και αυτά προχωράμε σε διάφορες δραστηριότητες, όπως το να καθαρίσουμε μαζί μία παραλία του νησιού. Είναι κακό και αυτό;» διερωτάται.
Τη Μεγάλη Δευτέρα, σε μια κίνηση αγάπης προς το κοινωνικό σύνολο και σεβασμού προς το νησί του Πυθαγόρα, το οποίο έχει γίνει η δεύτερη πατρίδα τους, τα «παιδιά» της κυρίας Μαρίας αποφάσισαν να ξεχορταριάσουν έναν κεντρικό δρόμο, να καθαρίσουν και να ασπρίσουν εν όψει του Πάσχα.
Η κίνησή τους αυτή, ωστόσο, δεν αντιμετωπίστηκε ως μια καλή πράξη. Τουναντίον. «Κάποιοι γείτονες κάλεσαν την Αστυνομία. Μας ζητούσαν στοιχεία, μήπως τους εκμεταλλευόμαστε. Είναι πράγματα αυτά; Τους ενοχλούσε η παρουσία τους και γι’ αυτό φώναξαν τις Αρχές. Πραγματικά ντρέπομαι που είμαι από τη Σάμο» επισημαίνει.
«Τα παιδιά μου νιώθουν άσχημα. Θέλουν να προσφέρουν και προσπαθώ και εγώ να τα βοηθήσω. Τους παραχώρησα ένα κομμάτι γης πίσω από το σπίτι μου να απασχολούνται. Εφτιαξαν έναν πανέμορφο κήπο. Φύτεψαν ντομάτες, μελιτζάνες, αγγούρια και ένα σωρό άλλα και αισθάνονται ευτυχία που κάνουν κάτι δημιουργικό και τρώνε από τα χέρια τους» προσθέτει η κυρία Μαρία. «Δεν περίμενα ποτέ ότι το να δίνεις αγάπη σε άλλους ανθρώπους μπορεί να σου προκαλέσει προβλήματα. Με όλα αυτά που συμβαίνουν φοβάμαι μήπως κάνουν κακό σε εμένα ή στα παιδιά μου. Είναι κατάσταση αυτή;» καταλήγει. Το έργο της κυρίας Μακρόγιαννη και του συντρόφου της στη Σάμο, όπου στάθηκαν από την αρχή στο πλευρό χιλιάδων κατατρεγμένων ψυχών, έχει υμνηθεί από πολλούς.
Τον περασμένο Ιούνιο ο Δήμος Σάμου και η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος τους απένειμε «έπαινο τιμής» για την πολύτιμη συμβολή τους στη διαχείριση του Προσφυγικού.
///// Βράβευση στη Φλωρεντία
Παρά τα περιστατικά ρατσιστικών και ξενοφοβικών επιθέσεων σε βάρος της «μαμάς Μαρίας», η προσφορά του ζευγαριού έχει αναγνωριστεί και στο εξωτερικό.
Έτσι τον Μάιο αναμένεται να τιμηθούν για όλα όσα έχουν προσφέρει στο Φεστιβάλ «Mediterraneo Downtown», που θα διεξαχθεί στη Φλωρεντία από τις 5 έως τις 7 του ερχόμενου μήνα.
«Εχουμε δεθεί πολύ. Σαν να είναι πραγματικά δικά μας παιδιά»
Στο νησί της Σάμου, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία, βρίσκονται περίπου 1.740 πρόσφυγες και μετανάστες. Παρά τις όποιες διαφορές τους, η ζεστή αγκαλιά της Μαρίας Μακρόγιαννη αποτελεί κοινό σημείο αναφοράς για τους περισσότερους.
Από την πρώτη στιγμή που το Προσφυγικό έλαβε τεράστιες διαστάσεις η ίδια μαζί με τον σύντροφό της, Μιχάλη Γεωργαλή, αποτέλεσαν τη δεύτερη οικογένειά τους.
Στην αρχή η ταβέρνα τους ήταν ο χώρος όπου έπαιρναν μια ανάσα από το μεγάλο ταξίδι που έκαναν για να φτάσουν στη χώρα μας, προτού κινήσουν για κάποιο άλλο κράτος της Ευρώπης.
Στη συνέχεια, όταν έκλεισαν τα σύνορα και εγκλωβίστηκαν στην Ελλάδα, για πολλούς το να δουν τη «μαμά Μαρία» μετατράπηκε σε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς τους. Ετσι ήρθαν ακόμα πιο κοντά. «Εάν καμία ημέρα δεν έρθουν έχουμε μεγάλη στενοχώρια. Είμαστε πολύ δεμένοι μαζί τους, σαν να είναι πραγματικά δικά μας παιδιά», σχολιάζει η κυρία Μακρόγιαννη.
Με βομβαρδισμούς απαντούν οι Ηνωμένες Πολιτείες στη θηριωδία στην πόλη Χαν Σεϊχούν της Συρίας, με θύματα 86 αμάχους. Τα ξημερώματα της Παρασκευής εκτοξεύτηκαν 59 πύραυλοι «Τόμαχοκ» που έπληξαν αεροσκάφη, καταφύγια αεροσκαφών, εγκαταστάσεις αποθήκευσης καυσίμων και πολεμικών εφοδίων, αποθήκες πυρομαχικών, θέσεις αντιαεροπορικής άμυνας, αλλά και επίγεια ραντάρ.
Οι πύραυλοι εκτοξεύτηκαν από τα πυραυλοφόρα καταδρομικά πλοία USS Porter και USS Ross που πλέουν ανατολικά της Μεσογείου.
Το θάνατο τουλάχιστον έξι αμάχων, τον τραυματισμό επτά και εκτεταμένες ζημιές προκάλεσε η αμερικάνικη επίθεση, την οποία η διοίκηση του συριακού στρατού χαρακτήρισε «κατάφωρη επίθεση» επισημαίνοντας ότι κατέστησε τις ΗΠΑ «εταίρο» του Ισλαμικού κράτους, του Μετώπου αλ Νόσρα και άλλων «τρομοκρατικών οργανώσεων».
Η αμερικανική πυραυλική επίθεση κατά στρατιωτικών στόχων στη Συρία, εξυπηρετεί τους σκοπούς των «ένοπλων τρομοκρατικών ομάδων», αλλά και του Ισλαμικού Κράτους δήλωσε ο κυβερνήτης της επαρχίας Χομς, στη Συρία.
(AP Photo/Evan Vucci)
Με διάγγελμα στον αμερικανικό λαό ο Τραμπ τόνισε:
Την Τρίτη, ο δικτάτορας της Συρίας, Μπασάρ αλ-Άσαντ εξαπέλυσε μία αποτρόπαιη επίθεση με χημικά όπλα κατά αθώων πολιτών. Χρησιμοποιήθηκε ένας θανατηφόρος νευροπαραλητικός παράγοντας κι ο Άσαντ αφαίρεσε τη ζωή αβοήθητων ανδρών, γυναικών και παιδιών. Ήταν ένας αργός και βασανιστικός θάνατος για πολλούς ανθρώπους. Ακόμη κι όμορφα βρέφη δολοφονήθηκαν αποτρόπαια, από αυτή τη βαρβαρική επίθεση. Κανένα παιδί του Θεού δεν πρέπει να βιώσει ποτέ αυτόν τον τρόμο.
Σήμερα το βράδυ (σ.σ. τις πρώτες πρωινές ώρες στην Ελλάδα), διέταξα ένα στοχευμένο στρατιωτικό πλήγμα κατά της αεροπορικής βάσης στη Συρία από την οποία εξαπολύθηκε η επίθεση με τα χημικά όπλα. Είναι προς το ουσιαστικό εθνικό συμφέρον των ΗΠΑ να δράσουν προληπτικά και να αποτρέψουν την εξάπλωση της χρήσης των θανατηφόρων χημικών όπλων. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Συρία χρησιμοποίησε απαγορευμένα χημικά όπλα, παραβίασε τις υποχρεώσεις της έναντι της Συμφωνίας για τα Χημικά Όπλα, ενώ αγνόησε επιδεικτικά το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Οι προσπάθειες των προηγούμενων ετών για την αλλαγή της συμπεριφοράς του Άσαντ, απέτυχαν ολικά και δραματικά. Ως συνέπεια, η προσφυγική κρίση εξακολουθεί να γίνεται βαθύτερη, και η περιοχή συνεχίζει να αποσταθεροποιείται, απειλώντας τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους.
Ο Ντόναλντ Τραμπ κάλεσε τα πολιτισμένα έθνη «να μας πλαισιώσουν επιζητώντας το τέλος της σφαγής και της αιματοχυσίας στη Συρία, τερματίζοντας την τρομοκρατία όλων των τύπων και μορφών».
Ζήτησε επίσης τη σοφία του Θεού καθώς «βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τις προκλήσεις των προβλημάτων του κόσμου που μας περιβάλλει».
«Δε ζητήσαμε την άδεια της Μόσχας»
Ο Αμερικανός υπουργός των Εξωτερικών, Ρεξ Τίλερσον δήλωσε ότι: «Δε ζητήσαμε την άδεια της Μόσχας» αναφορικά με την πυραυλική επίθεση που πραγματοποίησαν οι ΗΠΑ κατά στόχων αεροπορικού και αμυντικού ενδιαφέροντος στο έδαφος της Συρίας.
Ο αμερικανικός στρατός κοινοποίησε στις ρωσικές δυνάμεις ότι πρόκειται να βομβαρδίσει μια συριακή αεροπορική βάση, και δεν έπληξε τμήματα της βάσης που θεωρείται ότι βρίσκονταν ρωσικές δυνάμεις, είπε ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου λοχαγός Τζεφ Ντέιβις.
Επιδεινώνονται περαιτέρω οι ρωσοαμερικανικές σχέσεις
Η Ρωσία ανέστειλε τη συμφωνία που έχει συνάψει με τις ΗΠΑ για την αεροπορική ασφάλεια πάνω από τη Συρία, ανακοίνωσε σήμερα το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών.
Τα αμερικανικά στρατιωτικά πλήγματα αποτελούν «επίθεση» κατά «κυρίαρχου κράτους» και αποτελούν παραβίαση του διεθνούς δικαίου, ανακοίνωσε το Κρεμλίνο και γνωστοποίησε ότι η ενέργεια της Ουάσινγκτον αποτελεί πλήγμα για τις ρωσο-αμερικανικές σχέσεις και για τις προσπάθειες συγκρότησης διεθνούς συνασπισμού κατά της τρομοκρατίας.
«Ο πρόεδρος Πούτιν θεωρεί τα αμερικανικά πλήγματα κατά της Συρία επίθεση κατά κυρίαρχου κράτους κατά παραβίαση των κανόνων του διεθνούς δικαίου, με βάση σε κατασκευασμένα προσχήματα», δήλωσε χαρακτηριστικά ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ.
Βλαντιμίρ Πουτίν | Alexei Nikolsky, Sputnik, Kremlin Pool Photo via AP
Ο πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας στη ρωσική Άνω Βουλή, δήλωσε ότι οι αμερικανικές πυραυλικές επιθέσεις μπορούν να υποβαθμίσουν τις προσπάθειες καταπολέμησης της τρομοκρατίας στη Συρία.
«Οι ενέργειες που ανέλαβαν σήμερα οι ΗΠΑ καταστρέφουν περαιτέρω τις ρωσοαμερικανικές σχέσεις», αναφέρεται στην ανακοίνωση του υπουργείου. «Χωρίς να ασχοληθούν με το να διαλευκάνουν τα πράγματα, οι ΗΠΑ κινήθηκαν προς μια επίδειξη ισχύος (…) εναντίον μιας χώρας που μάχεται κατά της διεθνούς τρομοκρατίας», προσθέτει.
Ωστόσο, ο επικεφαλής της επιτροπής διεθνών υποθέσεων της κάτω βουλής της Ρωσίας εκτίμησε ότι τα πλήγματα αυτά δεν είναι πιθανό να έχουν επίπτωση στην επικείμενη επίσκεψη στη Μόσχα του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον. «Αυτό είναι πολύ καλύτερο από το να κρυβόμαστε πίσω από τείχη», πρόσθεσε.
Χθες, ο αναπληρωτής πρέσβης της Ρωσίας στα Ηνωμένα Έθνη, Βλαντίμιρ Σαφρόνκοφ, προειδοποίησε για «αρνητικές επιπτώσεις» εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες διεξαγάγουν στρατιωτικές επιθέσεις στη Συρία.
Η Βολιβία ζήτησε από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να συνεδριάσει σήμερα κεκλεισμένων των θυρών, αναφορικά με την αμερικανική πυραυλική επίθεση κατά της Συρίας όπως γνωστοποίησε υψηλόβαθμος διπλωμάτης του Συμβουλίου Ασφαλείας.
«Καλωσορίζει» η Τουρκία την «θετική εξέλιξη»
«Θετική εξέλιξη» χαρακτήρισε ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης, Νουμάν Κουρτουλμούς την επίθεση των ΗΠΑ. «Η διεθνής κοινότητα οφείλει να κρατήσει αποφασιστική στάση απέναντι Μπασάρ αλ Ασαντ, ο οποίος πρέπει να τιμωρηθεί στη διεθνή σκηνή» υποστηρίζοντας παράλληλα ότι ελπίζει πως η αμερικανική επιχείρηση στη Συρία θα συμβάλει στην επίτευξη ειρήνης.
Στη συνέχεια ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου ζήτησε την άμεση απομάκρυνση του προέδρου της Συρίας λέγοντας ότι πρέπει να σχηματισθεί μεταβατική κυβέρνηση και εκφράζοντας την υποστήριξη της Αγκυρας προς την αμερικανική επιχείρηση κατά της συριακής αεροπορικής βάσης.
«Εάν δεν θέλει να αποχωρήσει, εάν δεν υπάρξει μεταβατική κυβέρνηση, και αν συνεχίσει να διαπράττει εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, πρέπει να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα για την απομάκρυνσή του», συνέχισε ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών.
Ο ίδιος συνομίλησε με τους ομολόγους του της Γαλλίας και της Γερμανίας, αν και δεν είπε πότε, ενώ έκανε επίσης λόγο και για επαφές με τον υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ και τον αμερικανό ομόλογό του Ρεξ Τίλερσον.
Ακόμη, την ανάγκη δημιουργίας ζώνης απαγόρευσης των πτήσεων, καθώς και χερσαίων ζωνών ασφαλείας στη Συρία, χωρίς καθυστέρηση, ζήτησε ο εκπρόσωπος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κάνοντας επίσης λόγο για «θετική απάντηση σε εγκλήματα πολέμου».
«Η καταστροφή της αεροπορικής βάσης Σααϊράτ αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για να διασφαλισθεί ότι χημικές και συμβατικές επιθέσεις κατά του άμαχου πληθυσμού δεν μένουν ατιμώρητες», δήλωσε συγκεκριμένα ο εκπρόσωπος Ιμπραχίμ Καλίν.
Φρανσουάλ Ολάντ και Άνγκελα Μέρκελ | EUROKINISSI/ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ
Στηρίζουν Γερμανία, Γαλλία και Βρετανία
Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε η Γερμανίδα καγκαλέριος με τον Γάλλο πρόεδρο τόνισαν ότι «την πλήρη ευθύνη» για αμερικανική επίθεση φέρει ο Μπασάρ αλ Άσαντ.
«Η επανειλημμένη χρήση χημικών όπλων από εκείνον και τα εγκλήματά του κατά του ίδιου του του λαού απαιτούν την υιοθέτηση κυρώσεων, όπως το ζήτησαν η Γαλλία και η Γερμανία το 2013, μετά την τραγωδία στη Γούτα», επισημαίνεται στην κοινή ανακοίνωση των δύο ηγετών.
Η Άνγελα Μέρκελ και Φρανουά Ολάντ σημείωσαν ότι η Ουάσινγκτον τους είχε ενημερώσει προτού εξαπολύσει τα πλήγματα και ισχυρίστηκαν ότι θα συνεχίσουν τις προσπάθειες μέσω του ΟΗΕ, ώστε να βρεθεί μια ειρηνική λύση στη συριακή κρίση.
Επίσης, ο Βρετανός υπουργός Άμυνας Μάικλ Φάλον δήλωσε ότι τα αμερικανικά αεροπορικά πλήγματα είχαν στόχο να αποτρέψουν τον Σύρο πρόεδρο να διεξάγει νέες χημικές επιθέσεις, αλλά όχι για να ξεκινήσει μια νέα στρατιωτική επιχείρηση. «Ήταν μια επιχείρηση των ΗΠΑ, αλλά θέλω να τονίσω ότι τη στηρίζουμε πλήρως», υπογράμμισε.
«Τα πλήγματα αυτά ήταν περιορισμένα σε μία αεροπορική βάση του συριακού στρατού, ήταν απολύτως εν νέες χημικές επιθέσει», υποστήριξε ο Βρετανός υπουργός μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο ITV.
«Δεν μας ζητήθηκε να εμπλακούμε σε αυτά, δεν ήταν θέμα του συνασπισμού που βρίσκεται στη Συρία και το Ιράκ και πολεμά κατά του Ντάες», σημείωσε ο Φάλον χρησιμοποιώντας το αραβικό ακρωνύμιο του Ισλαμικού Κράτους.
Το Ισραήλ στηρίζει πλήρως «το ισχυρό μήνυμα» Τραμπ
Από την πλευρά του, το Ισραήλ υποστηρίζει «πλήρως» την απόφαση του Ντόναλντ) Τραμπ, που πρέπει να ακούσουν το Ιράν και η Βόρεια Κορέα, ανακοίνωσε το γραφείο του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος είχε ενημερωθεί σχετικά πριν ξεκινήσει η αμερικανική επιχείρηση.
«Το Ισραήλ ελπίζει ότι αυτό το μήνυμα αποφασιστικότητας απέναντι στις απεχθείς ενέργειες του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ θα ακουστεί όχι μόνο στη Δαμασκό, αλλά επίσης στην Τεχεράνη, την Πιόνγκγιανγκ και αλλού», αναφέρεται στην ανακοίνωση.
«Με τα λόγια του και τις πράξεις του ο πρόεδρος Τραμπ έστειλε ένα ηχηρό και ξεκάθαρο μήνυμα: δεν θα ανεχθούμε τη χρήση και τη διάδοση των χημικών όπλων», προσθέτει.
Από την πλευρά του ένας εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού επεσήμανε μιλώντας στο AFP ότι ο στρατός «είχε ενημερωθεί εκ των προτέρων από τις ΗΠΑ για την επίθεση στη Συρία, την οποία στηρίζει πλήρως».
Μόλις η δήμαρχος Αντα Κολάου (φωτογραφία) ανακοίνωσε το σχέδιο, οι τραπεζικές αρχές φοβούμενες τις απώλειες δήλωσαν ότι «δεν είναι μόνο ανέφικτο αλλά και ανεπιθύμητο» | EPA / ALEJANDRO GARCIA
της
Χριστίνας Πάντζου *
(...και οι τράπεζες δεν χαίρονται καθόλου γι’ αυτό)
Ο Δήμος της Βαρκελώνης σχεδιάζει ένα τοπικό κοινωνικό νόμισμα για να ευνοήσει και διευκολύνει το «εμπόριο της εγγύτητας», δηλαδή την οικονομία της πόλης και την κοινωνική της διάσταση. Στόχος είναι να αποτελέσει εργαλείο προώθησης του τοπικού εμπορίου, αποτρέποντας να δαπανάται το χρήμα εκτός του δήμου, και συγχρόνως να λειτουργήσει ως κίνητρο ανάπτυξης της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας.
Το νόμισμα θα κυκλοφορήσει αφού πρώτα υπάρξει μια εξάμηνη διαδικασία ενημέρωσης και εκπαίδευσης των δημοτών. Οπως εξηγεί ο επικεφαλής των υπηρεσιών Εμπορίου, Κατανάλωσης και Αγορών του Δήμου Βαρκελώνης, Μιγέλ Ορτέγα, «θα υπάρξει αυτή η παιδαγωγική διαδικασία για να δούμε με ποιον τρόπο θα εφαρμόσουμε το τοπικό νόμισμα, να παραθέσουμε και εξηγήσουμε θετικές εμπειρίες και πώς εφαρμόστηκαν, δημιουργώντας παράλληλα το κατάλληλο πλαίσιο για να μπορέσει να λειτουργήσει αποτελεσματικά αυτό το νόμισμα».
Η λογική του δήμου είναι πως οποιαδήποτε πρωτοβουλία κοινωνικής οικονομίας χρειάζεται μια διττή προϋπόθεση για να είναι αποτελεσματική: η κοινωνία πρέπει να την υιοθετήσει και η τοπική αυτοδιοίκηση να τη στηρίξει.
Θα ξεκινήσει φέτος σε τρεις κοινότητες με στόχο η πιλοτική λειτουργία του να καταδείξει τις αλλαγές και προσαρμογές που απαιτούνται, ώστε το 2019 το νόμισμα να έχει υιοθετηθεί από ολόκληρο τον δήμο. Χρήσιμη θα είναι και η εμπειρία της Σάντα Κολόμα, του πρώτου δήμου της Καταλονίας που καθιέρωε τοπικό νόμισμα: κυκλοφορεί από φέτος τον Ιανουάριο και ήδη χρησιμοποιείται σε 108 επιχειρήσεις.
Πρόκειται για ένα ψηφιακό νόμισμα που χρησιμοποιείται μέσω κινητών, τάμπλετ και υπολογιστών, ενώ ο δήμος είναι υπεύθυνος για να εξασφαλίζει την ισοδυναμία του με το ευρώ.
Οι δημοτικές αρχές θα το χρησιμοποιούν στη μισθοδοσία όσων υπαλλήλων συμφωνήσουν να πληρώνονται μέσω αυτού, αλλά και στις επιδοτήσεις, τα τοπικά δάνεια, τις προμήθειες και άλλες συναλλαγές τους, ενώ το νόμισμα θα μπορεί να δαπανηθεί στο δίκτυο των εμπορικών επιχειρήσεων και υπηρεσιών που θα έχουν ενταχθεί στο σύστημα.
Οι δημοτικές συναλλαγές και πληρωμές θα αποτελέσουν τον βασικό πυρήνα για την αρχική κυκλοφορία του νομίσματος, αλλά η επιτυχία του θα εξαρτηθεί από εάν θα υπάρξει μια «κρίσιμη μάζα» καταστημάτων, επιχειρήσεων και πολιτών πρόθυμων να το χρησιμοποιήσουν.
Εχει ενδιαφέρον, όπως σημείωνε η «El Pais», πως οι τραπεζικές αρχές φοβούμενες τις απώλειες που θα σημάνει για τα κέρδη τους το κοινωνικό νόμισμα, μόλις η Αντα Κολάου ανακοίνωσε το σχέδιο, δήλωσαν πως «δεν είναι μόνο ανέφικτο αλλά και ανεπιθύμητο». Ωστόσο, αυτή η εκτίμηση διαψεύδεται από την υπάρχουσα εμπειρία.
Ο δήμος της Βαρκελώνης συνεργάστηκε στενά κατά τον σχεδιασμό αυτού του νομίσματος με τον βρετανικό δήμο του Μπρίστολ, όπου από το 2012 κυκλοφορεί το Bristol Pound: χρησιμοποιείται ήδη από 600 επιχειρήσεις, οι οποίες ανάμεσα στα άλλα πληρώνουν μέρος του μισθού των υπαλλήλων τους με αυτό.
Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα είναι επίσης η εμπειρία της Σαρδηνίας, όπου έξι δήμοι, για να αντιμετωπίσουν την κρίση, καθιέρωσαν το Sardex, ένα νόμισμα που πλέον μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ολόκληρο το νησί και επιτρέπει ανάμεσα στα πολλά άλλα και την πρόσβαση σε φτηνά δάνεια. Η γαλλική Νάντη έχει επίσης καθιερώσει ένα ψηφιακό νόμισμα που επιτρέπει στους δημότες να πληρώνουν από φόρους ώς και το ενοίκιο των κατοικιών τους.
Και άλλωστε ένα τοπικό κοινωνικό νόμισμα δεν φαντάζει τόσο απίθανο όσο προπαγανδίζουν οι τραπεζίτες, αν λάβει κανείς υπόψη πως το σχέδιο της Βαρκελώνης εντάσσεται στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα «Urban Innovative Action», το οποίο και χρηματοδοτεί την πιλοτική εφαρμογή του.
