Εβδομάδα ή βδομάδα // Ουσιαστικό θηλυκού γένους. // είναι το χρονικό διάστημα των επτά συνεχόμενων ημερών (από την Κυριακή ως το Σάββατο), του οποίου η διαδοχική επανάληψη, ανεξάρτητα από το σύστημα των μηνών και των ετών, διαιρεί το χρόνο σε ίσες περιόδους.

...Weekend..................ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ ΜΕΣΟ ΜΕ.... ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΡΕΠΟΡΤΑΖ για Εναλλακτική Οικονομία • online

!!

"Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει" Γιώργος Σεφέρης [1900-1971]

..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό.Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη..................Νίκος Μπελογιάννης

Αυτός που αγωνίζεται μπορεί να χάσει, όμως αυτός που δεν αγωνίζεται ήδη έχει χάσει.

Bertolt Brecht, 1898-1956, Γερμανός συγγραφέας

«Πολιτεία που δεν έχει σαν βάση της την παιδεία, είναι οικοδομή πάνω στην άμμο».

Αδαμάντιος Κοραής (1748 – 1833)

γιατρός και φιλόλογος, από τους πρωτεργάτες του νεοελληνικού διαφωτισμού

Οι περισσότεροι από εμάς δεν ζούμε τα όνειρά μας, επειδή ζούμε τους φόβους μας

Τρίτη, 3 Ιουνίου 2014

Εννιάχρονη Αφγανή κρατείται επί 52 ημέρες

Κοριτσάκι από το Αφγανιστάν βρίσκεται μαζί με τον πατέρα του στα κρατητήρια της υπηρεσίας Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη από τις 11 Απριλίου.
Αγνοήθηκε η δικαστική απόφαση ότι δεν συντρέχουν λόγοι να προφυλακιστούν αλλά και η γνωμοδότηση της Υπηρεσίας Ασύλου για την αποφυλάκιση των δύο κρατουμένων

Του Δημήτρη Αγγελίδη*

Για άλλη μια φορά το ελληνικό κράτος εξαντλεί την αναλγησία του, αυτή τη φορά σε ένα κοριτσάκι εννέα χρονών από το Αφγανιστάν, που κρατείται μαζί με τον πατέρα του στα κρατητήρια της Υπηρεσίας Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη από τις 11 Απριλίου – σχεδόν δύο μήνες.

Εκείνη την ημέρα, Μεγάλη Παρασκευή, το κορίτσι μαζί με μια γυναίκα που το συνόδευε συνελήφθησαν στο αεροδρόμιο με την κατηγορία πως επιχειρούν να ταξιδέψουν με πλαστά έγγραφα. Το κορίτσι ειδοποίησε τον πατέρα του, που κατέφτασε στο αεροδρόμιο και συνελήφθη κι αυτός. Πατέρας και κόρη οδηγήθηκαν στο Αυτόφωρο Μονομελές. Τους ασκήθηκε δίωξη και τους δόθηκε αναβολή να δικαστούν τον Φεβρουάριο του 2015.
Το… κράτος δικαίου
Για το ελληνικό κράτος, δεν έχει σημασία που δεν έχει γίνει η δίκη και δεν έχουν καταδικαστεί οι δύο υπόδικοι. Δεν έχει σημασία ότι έκρινε το δικαστήριο πως δεν συντρέχουν λόγοι να τους προφυλακίσει. Δεν έχει σημασία η ηλικία της μικρής. Ούτε πως στις αρχές Μαΐου υπέβαλαν πατέρας και κόρη αίτημα ασύλου στη Γερμανία, με βάση τον κανονισμό Δουβλίνο για την οικογενειακή επανένωση, καθώς στη Γερμανία ζει πρόσφυγας η μητέρα της μικρής μαζί με τα τέσσερα ανήλικα αδέλφια της.
Η Υπηρεσία Ασύλου γνωμοδότησε θετικά για την αποφυλάκιση των δύο κρατούμενων, αλλά και αυτή η γνωμοδότηση δεν έχει σημασία και δεν λαμβάνεται υπόψη.
Το μόνο που έχει σημασία για το ελληνικό κράτος είναι πως δεν έχουν νόμιμα έγγραφα οι άνθρωποι αυτοί και επιπλέον τους έχει ασκηθεί ποινική δίωξη. Ο συνδυασμός αυτός επιτρέπει στην ΕΛ.ΑΣ. να τους θεωρεί «κίνδυνο για τη δημόσια τάξη», ερμηνεύοντας καταχρηστικά τον νόμο, και να τους κρατά έγκλειστους προς απέλαση, μέχρι να εκδοθεί η απόφαση ασύλου από τη Γερμανία, που θα χρειαστεί μήνες, σύμφωνα με όλες τις προβλέψεις.
Το Οικουμενικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες απευθύνθηκε στην Εισαγγελία Ανηλίκων ώστε να διαταχθεί η φιλοξενία της μικρής σε ξενώνα. Αλλά τόσο η μικρή όσο και ο πατέρας της είναι ανένδοτοι.
Μπροστά στην προοπτική να χωριστούν για μήνες βάζουν τα κλάματα και γαντζώνονται η κόρη πάνω στον πατέρα. Η μικρή τρομάζει και μόνο στην ιδέα να ζήσει με άγνωστους ανθρώπους σε ξένη χώρα για άγνωστο χρονικό διάστημα.
Προτιμά τον δεύτερο όροφο των κρατητηρίων του Αλλοδαπών, εκεί όπου κρατούνται γυναίκες κι όπου της έχει παραχωρηθεί, σύμφωνα με την αστυνομία, ειδικός χώρος για να ζει μαζί με τον πατέρα της. Κι ας είναι άθλιο το περιβάλλον κι ας υπάρχει κίνδυνος να αρρωστήσουν στις νοσογόνες συνθήκες των ελληνικών κρατητηρίων.
Το «εγκλημά» της
Ετσι, ένα κορίτσι, που στα εννιά του χρόνια κλήθηκε, άγνωστο για ποιο λόγο, να αφήσει το σπίτι του και την πατρίδα του και να κάνει το μακρύ ταξίδι ώς εμάς, καλείται τώρα να διαλέξει να ζήσει για μήνες είτε σ’ έναν ξενώνα χωρίς κανέναν δικό του είτε στο κρατητήριο. Μόνο και μόνο επειδή δεν έχει χαρτιά και κατηγορείται για ένα πλημμέλημα. Ή, αλλιώς, επειδή αποφάσισε το ελληνικό κράτος να κάνει τον βίο αβίωτο στους μετανάστες και τους πρόσφυγες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ